Donderdag 30 augustus.

Vanmorgen hebben we ons kwart over acht uitgecheckt en zijn we enthousiast op weg naar New Orleans gegaan. In de verte zien we de skyline. We zien veel hoge gebouwen in de verte, dat hadden we ons anders voorgesteld! Het duurt een tijdje voordat we op de plek van bestemming zijn. New Orleans in een grote, grijze stad. We rijden door hele mooie maar ook zeer arme wijken, waar het leven buiten op straat schijnt plaats te vinden. Hele gezinnen zitten buiten, met bankstel en tafel en al.

Tegen half twee arriveren we bij het hotel ‘St. Vincent's Guesthouse' dat in het oude gedeelte van New Orleans staat. Het is een oud weeshuis en gebouwd in oude stij, heel mooi.

Als we het vergelijken met het vorige hotel is het een beetje een shockeffect!! De ene dag zit je in een kamer met jacuzzi en de volgende dag moet je de antenne van de tv vasthouden omdat je anders geen beeld hebt, ha ha! Maar het is een geweldig plek, je proeft de sfeer van vroeger nog volop! Overal in de hallen hangen oude foto's met de nonnen en kinderen die hier hebben gewoond..

We hadden al zoveel leuke dingen over New Orleans gehoord, dus na een kamerinspectie wilden we snel de stad in. Maar voordat we naar buiten konden stappen werden we door de receptioniste aangesproken. Ze vroeg hoe lang we weg bleven! We keken haar natuurlijk vragend aan, waarom moest ze dat weten? Snel zei ze dat het 's avond niet zo veilig voor toeristen was en dan met name in deze buurt. Ze raadde ons aan om voor het donker terug te zijn, of om anders een taxi te nemen. Wij vonden het maar vreemd en gingen op weg naar buiten. Al zingend ‘Wij zijn niet bang voor de boze wolf! We moesten er wel om lachen!

Oké, wij dus op weg naar het centrum.

 

 

 

 

 

 

Wij zijn naar de Mississippi river toegewandeld. Het is een donkere rivier, dat komt natuurlijk vooral dat het zo bewolkt is. We hebben rondgelopen en wat geshopt. Bij bij Burger King hebben we een burger gepakt. Wat willen we nog zien? Eigelijk niets, we hebben genoeg gezien. New Orleans valt ons enorm tegen, het stinkt hier overal ontzettend en de sfeer.... die vinden we niet. Enigszins teleurgesteld gaan we dan ook op weg terug naar het hotel. Het is bijna donker, nemen we een taxi, nee we laten ons niet bang maken. Dus gaan we gezellig pratend op weg. Het was best leuk, er waren heel veel mensen op straat. Veel donkere mensen die ons nakeken. Maar we voelen ons niet bedreigd en zijn niet bang. Natuurlijk kwamen we ongedeerd bij het hotel aan. De receptioniste stond op straat, keek hoofdschudden naar ons, maar er kwam toch een glimlach om haar mond.

Naar het nieuws kijken is er vanavond niet echt bij, het ontvangst is te slecht dus pakken we ons USA boek en plannen de route van morgen.


Vorige dag
Volgende dag
Vorige pagina
Volgende pagina
Vorige pagina
Volgende pagina