Zaterdag 8 september.

Vanmorgen een snel ontbijtje genomen, ik ben een beetje kriebelig in de buik en heb weinig gegeten.

Toen zijn we naar het vliegveldje toegereden. Toen we aan kwamen rijden kwam er net een helikopter aanvliegen. We hebben gekeken hoe het landen in zijn werk ging, nou dat gaat gelukkig heel rustig.

We melden ons bij de balie waar we op de weegschaak moeten, zou kunnen ze bepalen waar je moet gaan zitten in de helicopter. En na een half uurtje is het dan eindelijk zover en kunnen we instappen.

 

We zaten voorin, Richard bij het raam en ik naast de piloot. We hebben zo een geweldig uitzicht! Achterin zitten nog drie mensen. Het duurt even voordat we daadwerkelijk opstijgen, maar dan zijn we toch snel weg. Geweldig! Het is wel even wennen, want het zwiept en hobbelt nogal, we hebben nog nooit in een helikopter gevlogen dus dit is een nieuw gevoel voor ons. Het is maar goed dat we een sterke maag hebben!

 

 


We vliegen bijna een uur door de Grand Canyon en het is werkelijk een mega ervaring. Het kost even wat maar dan heb je ook wat! Het is echt geweldig. Je kunt trouwens ook met een klein vliegtuigje door de canyon, maar die vliegen een stuk hoger en de helikopter mag echt dwars door de canyon vliegen. Het is een geweldige ervaring.

 

 

's Middags zijn we met de auto een aantal panoramapunten afgereden, maar als je het vanuit de lucht hebt gezien is het vanaf de grond nog wel mooi hoor, maar een stuk minder mooi. De uitkijkpost was mooi beschilderd, er was een restaurant bij en hebben daar gelunched. We zaten lekker buiten onder een boom en er waren veel eekhoorntjes die ook trek hadden en kwamen bedelen om wat lekkers.

 

 

 

 

 

 


Toen we er genoeg van hadden zijn we naar het hotel gereden, waar we nog even bij het zwembad hebben gelegen. Het is heerlijk warm, genieten dus!

Vanavond zijn we naar het hotel (De Canyon Star) aan de overkant gegaan om daar wat te eten. Er was een wachttijd. Maar dat was niet zo erg omdat er Indianendansen werden opgevoerd. Er werd gedanst en gezongen, door indianen van alle leeftijden, van erg jong tot erg oud, we vonden het erg mooi. Ik heb wat met indianen (voel me ook indiaan), voel me helemaal blij van de muziek. We hebben wel bijna anderhalf uur op een tafel moeten wachten. Maar het was het toch waard. Toen we aan tafel zaten gingen de indianen weg en kwam er een cowboy cowboyliedjes zingen, we hebben lekker mee zitten lallen, (dat was de schuld van de grote pullen bier)!

Het was een geweldige avond en het eten was heerlijk! Toen we in bed lagen was het snel gedaan met de pret hihi!!!

Vorige pagina
Volgende pagina
Vorige pagina
Volgende pagina