Maandag 17 september.

We gaan vandaag naar huis, als het goed is tenminste Richard belt voor de laatste keer naar het vliegveld gebeld om te horen of er nog iets veranderd was qua tijdstip van vertrek. Nee, niets veranderd!

Het vliegtuig staat gepland op 18:50 uur. We zijn er helemaal klaar voor! We gaan dan ook vroeg op pad om de huurauto weg te brengen. In de transferbus zitten ook twee jongens uit Nederland. Zij zijn net zo gespannen als wij, als het niet meer is. Ze vragen of ze zich bij ons aan kunnen sluiten, zodat we samen kunnen wachten, wat kunnen eten en wat shoppen ofzo. We vinden het prima en zo gaan we met z'n vieren verder. Bij de eerste veiligheidcheck word een van de knapen apart genomen. Dit zal niet de laatste keer zijn dat hij er uit wordt gepikt. De jongen (ik ben de namen kwijt) werd steeds zenuwachtiger! Overal staat politie, veel cowboyhoed en donkere zonnebril, zo dreigend mogelijk in het rond te kijken. Wij vinden het wel een beetje grappig!

We gaan nog even wat gewinkeld en hebben met z'n vieren een hapje gegeten. Eindelijk was het zover dat we in konden stappen. We gingen naar huis! Maar in de sluis is er een laatste check. We worden gewaarschuwd dat we, wat er ook gebeurd gewoon door de sluis moeten blijven lopen. Voor de sluis staan 3 cowboyhoed/zonnebril politieagenten. In de sluis staat nog een politieagent met een herdershond. Dat hondje had er zin in en was vreselijk opgewonden haha! Ik zei nog even snel tegen Richard, die achter me liep"Alles vasthouden wat je lief is kerel"! In een enkele rij lopen we door de sluis, ondertussen wordt er driftig door de politiehond aan ons gesnuffeld. Hoe je het ook wend of keert, je wordt er wel een beetje onrustig van. Er gebeurde niets en we stapten opgelucht met z'n vieren in het toestel, dat hadden we ook weer overleeft!

We namen in onze stoelen bij het raam, hehe we zitten! We kwamen na een tijd (wat trouwens een eeuwigheid duurde) eindelijk in beweging. We gaan naar huis, naar de poesjes!

De vlucht duurde 9 uur en 50 minuten. Onderweg hebben we nog behoorlijk lang kunnen slapen. Zo kwamen we bijna 10 uur later op Schiphol aan. Het was er kwart over twee in de middag. We konden de grond wel kussen ha ha!

De koffers lagen bijzonder snel op de band. We namen afschied van de twee jongens en gingen op weg naar een lekkere kop koffie, want we hadden nog een half uur voordat de trein ging.

Zo stapten we tien voor half vier in de trein en al snel klonk het fluitsignaal van vertrek. Nog een twee uurtjes en dan zijn we thuis! Op schiphol hadden we familie en vrienden al een smsje gestuurd, dat we weer veilig in Nederland waren. En al snel kwamen er smsjes terug en een telefoontje van Betsie. Die wilde ons van het station halen, lief! We moesten dan even bellen als we uit station Almelo vertrokken. Zo gezegd zo gedaan en rond half zes kwamen we op het station van Hengelo aan. We liepen naar voren maar daar bleek Betsie niet te staan, dan achter! En ja hoor, daar stond Gerard op ons te wachten! Er was iets tussen gekomen zodat Betsie Gerard had gestuurd.

Het is heerlijk thuis te komen! De poezen zien er goed uit. We worden dan ook genegeerd! Op de tafel lag er een verslag van Betsie, hoe de poezen het hadden gehad en wat ze hadden gedaan. Leuk hoor!. Alles is zoals gewoonlijk thuis weer goed gegaan. En zo slapen we na een maand weer lekker in ons eigen bed! Maar het ontbijt is toch wel wennen hoor! Waar zijn al die lekker tropische vruchtjes toch? Maar ja we zijn weer thuis!!!!!

The end
Vorige pagina
Vorige pagina