Dinsdag 17 en woensdag 18 december.

Onze laatste dag hier! Na het ontbijt even gaan pinnen aan de overkant van de grote straat. We willen de mensen die goed voor ons hebben gezorgd wat, 10 euro per persoon lijkt ons een mooi bedrag. Natuurlijk Boeddie, de twee lieve vrouwtjes van het restaurant Inayah en Suarni en Dias, de jongen die stage loopt. Ze waren er zo gelukkig mee. Het was voor hun bijna een weeksalaris, dus ze zullen met een blij gevoel aan ons terug denken.

Toen we bij de bungalow terug kwamen was er een briefje onder de deur geschoven, met de mededeling dat we twaalf uur de bungalow uit moesten zijn. We hadden eerder met de manager afgesproken dat dit drie uur zou worden, dus ging Richard even naar de receptie. Richard kwam terug en zei dat drie uur oké was. Dus we hebben nog even bij het zwembad gezeten. Voor de laatste lunch hier ons lekker laten verwennen. En ook nog even een paar fotoís genomen met de lieve obers en oberinaís .

Bij het zwembad nog even gekletst met Johan, Ellen en Johan zijn vader. En toen was het al over tweeŽn, dus moesten we naar de bungalow, want we moesten natuurlijk nog douchen. Yoman (de schoonmaakster) was al bezig het bed op te maken, maar ze ging weg en zou om drie uur terug komen.We hebben even met haar overlegt wat ze allemaal wou hebben, wat we achter zouden laten. Ze wou alles wel hebben wat we achter lieten. De laatste spullen ingepakt, onze 'Nederlandse kleren' aangetrokken en toen was het drie uur. Na Yoman gedag te hebben gezegd, zijn we naar de receptie gelopen, vol bepakt met al onze souvenirs. We hebben ons uitgechecket, nog wat laatste fotoís genomen van de receptie en toen was het wachten tot vier uur. Maar we hoefden ons niet te vervelen, want daar kwam Dias al aan! Zijn werktijd zat er op en hij kwam ons nog een keer uitzwaaien. Inayah en Suarni kwamen ook al zwaaiend langs en even later waren daar Johan en Ellen. Lief hoor, toch nog zoveel mensen die even langs komen. We werden nog aangesproken door de manager achter de balie bij de receptie, of we een kaart mee konden nemen naar Nederland. We vonden het goed, als we er maar in konden kijken. Een postzegel zouden wij er thuis wel op doen. De kaart kon bij die van Boeddie, hij had ons ook al een brief meegegeven. Ondertussen was er een man in de lobby komen zitten, hij bleek later de begeleider van Neckermann te zijn. De chauffeur zat al in de bus. De koffers en de draken werden snel ingeladen en zo gingen we op weg naar een ander hotel waar nog een stel opgehaald. Het was hetdezelfde stel als waar we de heenweg ook bij in de bus zaten. Hun zoon was op Bali getrouwd en ze hadden heel wat te vertellen en we kregen zelfs fotoís te zien.

De rit naar het vliegveld was kort. Toen we daar aankwamen werden we overgedragen aan een andere begeleider die ons met het inchecken hielp, heel netjes allemaal. We hebben nog even wat rond gelopen en twee flessen Arak gekocht één voor onszelf en een voor Richards stiefvader Harrie.

We waren al ingechecket en zaten in de wachthal toen het vliegtuig aan kwam taxien. Vijfendertig minuten later was het vliegtuig schoongemaakt en bijgetankt en konden we instappen. De vlucht naar Kuala Lumpur ging redelijk snel en na twee uur en drie kwartier landen we op het vliegveld. Het vliegtuig op de terugweg

We hadden even de tijd voordat het vliegtuig naar Amsterdam zou vertrekken, dus hebben we wat rondgelopen en zijn even bij Burger King een hamburger wezen eten met frieten een milkshake. Vliegtuig eten vind ik ronduit vies, dus eet ik voor de vlucht altijd wat. We moesten om bij het vliegtuig te komen eerst weer met de metro naar de andere kant van het vliegveld.

Kwart voor twaalf zouden we opstijgen, dit werd een half uur later. Maar het rond één uur voordat we daadwerkelijk in de lucht zaten. We hebben wel een half uur aan het taxiŽn geweest en we moesten lang wachten op de startbaan. Maar goed, toen we een keer in de lucht zaten ging het allemaal behoorlijk snel. We hebben goed en dus lang kunnen slapen, hebben naar een film gekeken en hebben wat spelletjes gedaan. Iets over zes zijn we geland we op schiphol.

Het duurde lang (een uur) voordat we onze koffers hadden. Ik was ondertussen al naar de speciale bagagehal gelopen om onze draken op te halen, deze hadden het zonder kleerscheuren gelukkig overleefd. Op de plaza hebben nog even een cappuccino gedronken en een broodje gegeten. Iets voor acht vertrok de trein richting Hengelo.

Rond acht uur klonk het fluitje en daar gingen we, op weg naar huis! De treinreis van twee uur ging snel en rond tien uur arriveerden we op station Hengelo. Daar hebben we een taxi gepakt en zo kwamen we rond kwart over tien bepakt en bezakt aan.

Melissa, onze oudste poes Candy, onze liefste poes
Sheila, De vreemste van het stel

 

 

 

 

 

 

De poezen zijn een beetje verbaasd, ze zien er fantastisch uit, mooi in het vacht. Betsie en Gerard hebben weer goed voor ze gezorgd en ze zichtbaar vertroeteld!

Het was een geweldige vakantie, maar het is altijd fijn om weer thuis te zijn. Op naar de volgende reis, waar zullen we dan naar toe gaan.................?

Vorige pagina
Vorige pagina