Donderdag 4 december.

Een slechte nacht gehad. De deur van de badkamer moest op een kiertje blijven omdat ik anders in de problemen kom bij het vinden van de toilet haha! Daar slaap je zo wie zo onrustig door, dan komt er nog bij dat er een open raam (met horgaas) in de badkamer zit, daar komt warme lucht de kamer binnen en daardoor begint de airco water te lekken. We hebben handdoeken onder de airco gelegd om een waterballet te voorkomen. Toch weer in slaap gevallen, wakker geworden van het alarm van Richards horloge het is 8 uur, tijd om op te staan.

Hiernaast ons onderkomen voor komende 14 dagen.

 

Het ontbijt viel een beetje tegen, (ik ben een beetje verwend, totaal verpest op de Dom. republiek) Na het ontbijt hebben we bij de receptie wat dollars gewisseld, we krijgen wel wat minder voor ons geld, maar we zijn een beetje te lui om het ergens anders te doen. Toen zijn we het centrum gaan verkennen.

wpe1.jpg (169435 bytes)

We worden ontzettend vaak aangesproken door mensen die ons briefjes geven en daarna zeggen dat we een prijs hebben gewonnen. We moeten mee om de prijs in ontvangst te nemen, Ja dag!.

Er wordt continu naar ons getoeterd door taxichauffeurs die vragen of we een lift nodig hebben.

Het is leuk winkelen hier, als je de prijzen ziet!


Na wat boodschapjes bij Mathahari te hebben gehaald, zijn we via het strand terug naar het hotel gelopen. Het is niet echt een mooi strand, het water ziet er een beetje donker uit.

De rest van de dag hebben we lekker bij het mooie zwembad gezeten tot een uur of vier. Grotendeels in de schaduw want anders gaat het veel te snel en verbranden we levend! Vanmiddag hebben we ook nog een gesprek gehad met Roel Kees van Neckermann Reizen. Hij zat op ons te wachten met een hand in het verband en een paar hechtingen in zijn hoofd, hij had een ongeluk gehad, de arme vent! Hij heeft ons veel tips gegeven en was zeer behulpzaam.

Tegen acht uur zijn we de grote straat (Jalan Melasti) voor het hotel ingelopen om een restaurant te gaan zoeken, maar dat viel tegen. Restaurants genoeg hoor, maar we waren erop gewezen niet te gaan eten in een restaurant waar niet zoveel mensen zaten. En alle restaurants waren bijna tot helemaal leeg, misschien waren we te vroeg? Na een hele tijd tijd hadden we nog geen restaurant gevonden waar al een aantal mensen zaten. Maar ja, we hebben vakantie! Onderweg stonden we ineens midden in een mensenmassa stil, even later bleek waarom er zoveel mensen bleven staan. Hier stond een standbeeld ter nagedachtenis van de slachtoffers van de bomaanslag van vorig jaar. We hebben natuurlijk even gekeken naar de Nederlandse namen. Ondertussen werden we aangeklampt door moeders met kinderen die vroegen om geld. Ik kan hier niet zo goed tegen, ben snel geneigd geld te geven, maar Richard nam me resoluut bij de arm en zei dat het allemaal nep was. Geldklopperij dat weet je toch Rein, ja dat wist ik natuurlijk wel, maar ik wordt er zo verdrietig van.

Ondertussen waren we al de Matahari aangekomen, dat is het winkelcentrum waar we vanmorgen boodschappen hadden gedaan. We zeiden tegen elkaar we gaan gewoon naar Poppies (een restaurant uit de lonely planet). Maar dat was makkelijker gezegd dan gedaan! Na een aantal keren de weg te hebben gevraagd, was het einde oefening, want niemand zelfs taxichauffeurs wisten niet waar Poppies zat! Of ze wilden ons niet begrijpen? We waren het zoeken zat, dus hebben we een taxi naar het hotel genomen. Voor een euro zette hij ons bij de receptie af. Dus werd het het restaurant van het hotel.

We waren de enigen, zeer romantisch! Beiden hebben we heerlijk gegeten en na een lekker ijscoupe waren we helemaal op. Snel het bed in!

Vorige pagina
Volgende pagina
Vorige pagina
Volgende pagina