Dinsdag 9 december.

Na het ontbijt gaan we ons klaar maken voor een dag met Made. De planning is dat we naar de vulkaan Ungung Agung gaan. Maar het blijkt als Made komt voorrijden al snel dat dit niet gaat lukken! De kleine auto is een wrak en maakt behoorlijk veel lawaai. Het is ook een rotzooi in de auto en er lopen rare beestjes rond! We besluiten niet ver te gaan met dit wrak van de weg. Eigelijk zijn we als we er later over nadenken gek om ook maar een kilometer in deze auto te maken! Maar we doen niet moeilijk en gaan op weg naar Tanah Loth, een vlindertuin en een bergtempel te gaan. We zijn net goed en wel op weg als het ons opvalt dat Made toch wel de neiging heeft van de weg te raken als hij schakelt. Vooral ik vind dit doodeng , Richard blijft er doodnuchter onder. Na nog geen 10 kilometer komen we met gierende banden tot stilstand op cm afstand van de achterkant van een vrachtauto! Hij weet de auto nog net op tijd tot stilstand te brengen. Ik voel me knap beroerd en wil liever terug naar het hotel, maar laat me niet kennen. Hoe zou ik er in vredesnaam uitgekomen zijn als we daadwerkelijk tegen die vrachtwagen aangeknald waren? Ik zit opgesloten achter in de klein jeep. Schijnbaar vind Made het niet zo erg en rijdt vrolijk verder, maar de schrik zit mij goed in de benen!
Tanah Loth Bij Tanah Loth aangekomen zijn wij een van de weinige toeristen die er zijn. Wat later blijkt is dat de meeste toeristen op de tijd komen als het eb is zodat je naar de tempel toe kunt wandelen. Het water staat nu nog veel te hoog, dus de tempel zullen we niet dichtbij kunnen bekijken. Jammer, maar hij is ook uit de verte een plaatje.

Na wat kaarten te hebben gekocht van een van de verkopers gingen we naar de bergtempel Pura Luhur Batukau. Omdat we zelf geen sarong mee hadden genomen kregen we er een te leen. De omgeving is schitterend, het is er ontzettend rustig. Er zijn ook helemaal geen monnikken, of andere gelovigen die behoefte had om te bidden en offers te brengen. We hebben er wel heerlijk rondgelopen.

Toen we bij de auto terugkwamen was Made de auto aan het schoonmaken. Schijnbaar voelde hij zich toch wel schuldig dat het zo'n zooitje in de auto was en die beestjes.............!!

 

Pura Lahur Batukau

 

Ingang van de vlindertuin Twee vlinders wpe34.jpg (21005 bytes)

 

 

 

 

 

 

 

 

Bij het vlinderpark waren we de enige gasten, we kregen zelfs een privé-tour. Het is een klein park, maar het is er schitterend en interessant. Als het op een gegeven moment een beetje te regenen snelt onze gids weg en komt met paraplu’s terug. Wat lief! Na een uurtje hebben we het wel gezien. Dus gingen we op weg naar de uitgang. We zwaaien nog even naar de jongen die ons de tour had gegeven. We kregen nog een paar ansichtkaarten van vlinders van hem. Wat een scheetie!

Uitzicht op rijstvelden Het liep tegen vier uur en we vonden het leuk geweest en wilden terug naar het hotel. We moesten nog een uur en een kwartier rijden voor we er daadwerkelijk waren. En met de slechte rijstijl van Made is dat niet echt genieten van de omgeving! Na een paar kilometers rijden heb ik weer flink kramp in mijn vingers. We lieten Made zo nu en dan de auto aan de kant zetten om zodoende toch even van de omgeving te kunnen genieten. Wat een schitterend land!

Na een uur rijden komen we gelukkig heelhuids bij het resort aan. We hebben het gehaald!!! We hebben tegen half negen hebben we een taxi genomen naar poppies. Het zit in een heel klein steegje (waar je zelf geen restaurant verwacht), de taxichauffeur had ons bij de ingang van het steegje uitgezet, daar moesten we in zei hij. We zaten dus in de juiste straat, nu kon het toch niet zo moeilijk zijn. Maar ......... het was dus moeilijk genoeg, want we waren ondertussen het restaurant voorbij gelopen. Maar een een man ging ons voor en ja hoor daar was ie eindelijk! Poppies!!! Het restaurant is erg leuk en het is net alsof je buiten zit. Het eten is heerlijk. We zitten op een mooie romantisch plaats naast een vijvertje, heel gezellig! We hebben genoten van alles wat we voorgeschoteld kregen en van de zeer prettige omgeving. Na een dag als vandaag kun je daar extra van genieten. Na het diner zijn we richting zee gelopen voor een taxi. In het steegje zat ter hoogte van TJ’s lag een vrouw met twee kleine kinderen op straat, de kinderen sliepen. Ik kan daar ontzettend slecht tegen, een echte softie (als het om kinderen en dieren gaat). De taxi was snel gevonden. Na een kort ritje van 10.000 rp. Kwamen we moe maar voldaan aan bij de bungalow. Toilet gebeuren en hup het bed in. Maar de slaap wil niet komen ik moet telkens aan die kinderen denken die op straat moeten slapen, arme zielen!

Vorige pagina
Volgende pagina
Vorige pagina
Volgende pagina