Woensdag 10 december.

Ik heb slecht geslapen, steeds het beeld van die kleine kinderen liggend op de stoep, op mijn netvlies.

We maken er maar een lekkere rustige dag van aan het zwembad. De zon schijnt in ieder geval regelmatig. Richard gaat met zijn onderwaterhuis bezig en doet de waterdichtheidtest in het zwembad. Wil je trouwens zien hoe hij het onderwaterhuis heeft gemaakt (klik hier)

De test van het onderwaterhuis Er is veel belangstelling voor het mysterieuze object. De mensen kijken er een beetje angstig naar, je ziet ze denken 'Is het een bom?'. Er zijn een aantal mensen die hun nieuwsgierigheid niet kunnen bedwingen en vragen wat het is. Het huis is te licht dus er moet extra gewicht aangehangen worden, Richard doet wat stenen in een plastic tas en zo gaat hij naar de bodem van het zwembad 2,3 meter diep. Na een uur haalt hij hem op en er is een klein lekje bij een van de wartels. Richard kijkt er even naar in de bungalow. De wartel scheen niet diep genoeg te zitten.

Na een heerlijke lunch bekijken het eens hoe twee tuinmannen bezig gaan met het weghalen van dode taken uit de palmbomen bij het zwembad. Ze klimmen erin alsof ze tegen een lader aanlopen! Later sprak ik een tuinman en kwam ik er achter dat hij een kwartje aan gevarengeld kreeg. Ja, wat je wel niet moet doen voor het grote geld! Richard gaat in de bungalow weer verder met het waterdicht maken van het onderwaterhuis. De rest van de middag heb ik lekker gezond en Richard heeft een tweede poging in het zwembad met het onderwaterhuis gedaan, deze ging goed.

Vanmiddag toen we weer op onze veranda zaten kwam Boedie nog even langs. Hij had ons gezocht bij het zwembad, maar ja daar waren we niet meer. We genieten enorm van de schitterende mooie bloemen in de tuin en het gehuppel van de eekhoorntjes.

Mooie bloemen in de tuin van het hotel Mooie bloemen in de tuin van het hotel

Voor het diner zijn we even naar het klein marktje gelopen naast het resort gelopen. We hebben er gekeken of ze houten tissueboxen hadden. De eerste shopjes hadden ze niet, maar ergens achter in het steegje klinkt 'I have Tissueboxes'! Oké, wij daar naar toe, maar het blijken het servettendozen te zijn. De verkoopster zegt dat ze morgen mooie dozen voor me heeft. We beloven de volgende dag terug te komen.

Vanavond hebben we weer een gratis diner aangeboden gekregen van het management met een live muziek. Om kwart voor acht lopen we naar het restaurant en we horen al klanken van muziek, is het een karaokeavond? De mannen die aan het optreden zijn zijn een beetje vals, dat beloofd wat. Na een lekker biertje te hebben besteld kunnen we zelf een soepje halen en de rest is ook zelf bediening. Het is een intercontinentendiner. Het eten valt tegen, er zit niet zoveel smaak aan. Ze moeten het de volgende keer maar gewoon bij het Balinese eten houden, dat doen ze perfect.

Ondertussen was de band niet echt beter gaan zingen maar oké we vragen een verzoekplaatje aan. Op tafel liggen hier papiertjes voor, Richard schrijft Normaal op met Oerend Hard haha! Ik zet Tulpen uit Amsterdam op het papiertje. De band probeert Tulpen uit Amsterdam. Het was net een lp die overslaat, in het begin van de avond is het lachwekkend, maar als je er de hele avond in zit is het niet zo grappig meer! Hier kan geen bier tegenop zeg! We vluchten weg en willen een ijsje gaan eten bij het restaurant aan zee. Maar voordat we daar aankomen worden we ingehaald door de manager van het restaurant en Boeddie die zich afvragen waarom we weg gaan. Kom terug, zeggen ze, het wordt straks gezelliger! Nou, zoveel gezelligheid kunnen wij niet aan hoor! Wij gaan bij Lais een lekkere ijscoupe eten hoor! Je kunt nog vlagen muziek horen en het lijkt steeds erger te worden! Na ons ijsje gaan we lekker naar de bungalow en het duurt niet lang of we lagen in bed.

Vorige pagina
Volgende pagina
Vorige pagina
Volgende pagina