Zondag 9 mei 2004, dag 4.

We werden om kwart voor 8 gewekt. Vandaag gaan we van Cairo naar Hurghada. De koffers moesten om half 9 buiten de deur staan.
Makdy (Piet) onze chauffeur had er weer zin in. Met een grote glimlach werden we verwelkomt. Goedemorgen Piet zeiden we, maar Piet begrijpt ons niet. Hij begrijpt alleen Piet en dat vind hij al geweldig.

Oké, om half 10 waren we allemaal klaar voor vertrek!

Bij de cafetaria ‘Sahara Inn’ hebben we  een ruststop. Hebben Richard en ik een lekker ijsje gegeten, wel een beetje zacht, maar lekker! Een half uurtje de benen strekken en weer verder. We moeten nu nog 2,5 uur rijden en dan zijn we in Hurghada. We gaan door de woestijn, mooi hoor, richting de rode zee. Zo hier en daar staat het land een beetje blank, dit is zout grondwater, raar gezicht zo in al dat zand. Om de 100 kilometer komen we door checkpoints, daar word aan Piet naar bestemming en inzittenden gevraagd en we kunnen weer doorrijden.

Rond 5 uur waren we bij het Marriott Hurghada hotel. Na het inchecken, spraken we af om half 6 beneden in de lobby, om samen rond te kijken en naar het strand te gaan. Andries en Gerdi waren niet beneden, we hebben nog even gewacht, maar de tortelduifjes willen natuurlijk even alleen zijn.

Wij zijn met de rest op het strand gaan zitten en hebben een lekkere cocktails gedronken. Om half 8 zouden we Saad en de rest treffen voor het diner. Dus we zijn om kwart voor 7 met z’n allen richting kamers gelopen voor een opknapbeurt. Saad zou voor een tafel voor ons allen zorgen, maar hij had weer eens niet gedaan waar hij voor aanwezig was. En zo zat een gedeelte van de groep aan één tafel en de anderen  aan een andere tafel. We hadden ook afgesproken om op het eiland te gaan eten, maar ja. Saad zei dat alles vol zat en dat dit het enige was waar plaats was, wij geloofden er niet zoveel van, maar oké!

Tijdens het eten hoorden we muziek buiten, er bleek een optreden te zijn van dansers en een soort acrobaten. Onder Egyptisch noten gingen we op zoek naar een plaatsje waar we wat konden zien. We was plaats op een trap en daar zijn we met z’n allen gaan zitten. Er was ook een optreden van een jongen, die bleef maar draaien, dan zijn rok naar boven en dan weer gewoon. Men! En opeens stond hij stil, hoe bestaat het!, Na zo lang rondje draaien, stil gaan staan en blijven staan. Laten wij het maar niet proberen! We zijn nog even met Joke en Erik naar de haven gelopen. Daar lagen allemaal boten waar je mee kon gaan duiken en snorkelen. Na een half uurtje zijn we naar de kamer gegaan. Ik heb nog lekker in bad gezeten en toen snel naar bed,  want morgen loopt de wekker om 4:45 af!
We gaan in konvooi naar LUXOR

 

 

Vorige pagina
Volgende pagina
Vorige pagina
Volgende pagina