Zondag 17 oktober. (Dag 11)

Het weer in Palenque

Reisbeschrijving: Rijdend door Mayaland komen we aan het eind van de middag aan in Palenque met zijn indrukwekkende mayacomplex. Gebouwd 615-683. in 1952 weer ontdekt en opgegraven. Onderweg bezoeken we de watervallen Aqua Azul en Misol-Ha. We overnachten in Palenque. Vandaag rijden we 180 km, dat heeft 5,5 uur geduurd.

q

7 uur ontbijten en 8 uur vertrekken we. Onderweg zijn we gestopt bij een restaurant, dat iets van de weg af lag. Het was de bedoeling dat we daar een kop koffie zouden drinken. Maar ja, voordat er koffie in kan, moet er eerst wel iets uit. Voor sommige vrouwen was het rennen het heuveltje af om zo snel mogelijk bij de toiletten te komen. Een eindje van de toiletten verwijdert kon je al ruiken dat er toiletten in de buurt waren! Als ik niet zo nodig had moeten plassen had ik liever even gewacht, maar gelukkig had ik mijn plaskokers bij me, jak wat een vieze toilet, eigenlijk had ik liever in de struikjes geplast.

Na de plas, was het in de rij staan voor een kop koffie. En verse koffie was het bij lange na niet. Er is nog een andere bus met Nederlanders, ze komen uit het noorden van het land.

De omgeving is geweldig, we zitten in de middle of nowhere, echt in een tropische bos. Het is hier mooi groen en heel vochtig. We hebben nog even gewandeld en gekeken of we apen zagen, maar deze vonden de toiletten zeker te veel stinken en bleven uit de buurt, haha!

We gingen verder, op weg naar de watervallen en de omgeving werd steeds mooier. We hebben voordat we naar de watervallen gingen, eerst lunchen in een restaurant bij de watervallen.Waterval

 

Het was heel mooi, het waren er veel, verschillend qua grote. Het was er natuurlijk enorm vochtig, maar vreemd genoeg waren er geen muggen, dat hadden we wel anders meegemaakt.

 

 

 

 

Toen we alle watervallen hadden bekeken, gingen we op weg naar de tweede plaats met watervallen. Het was zo'n een uur rijden naar de andere watervallen. Onderweg spraken we af om daar een groepsfoto te gaan maken.

Daar aangekomen waren er 2 Nederlandse jongens die wel groepsfoto’s van ons wilden maken.Groepsfoto


Hier waren ze wel even mee bezig, want iedereen wilde natuurlijk een foto laten nemen (met eigen camera). We spraken nog even met de jongens en gingen nadat we ze uitgezwaaid hadden ieder ons eigen weg

De watervallen waren schitterend en de achterste waterval was helemaal leuk want daar kon je achterlangs kon lopen. Je werd lekker nat, heerlijk wat verfrissend.

Ge

Dit is de bloem van degemberplant.

Toen we terug kwamen bij de bus stond de andere Nederlandse bus op de parkeerplaats, alle mensen stonden buiten de bus en je kon merken dat er wat was gebeurd. Wat was er aan de hand: Toen wij naar de watervallen gingen, ging een bus met andere Nederlanders (die we al eerder die dag, bij de koffiestop tegen waren gekomen)bij de watervallen weg, richting hun hotel. Op de smalle weg richting de hoofdweg, waren ze op een boomstam gestuit die op de weg lag. Ze konden dus niet verder. Opeens waren er een aantal personen (die later rebellen genoemd werden) met doeken voor hun gezicht uit de struiken tevoorschijn gekomen en hadden de chauffeur bedreigd met een mes. De reisleidster had de personen geld geboden, ze hadden 500 peso’s willen hebben, dit bedrag heeft zij aan hen gegeven. Het mes werd weggehaald en de chauffeur had zijn raam snel gesloten. Al snel vonden de rebellen dat ze toch eigenlijk wel meer geld hadden kunnen eisen. Maar hun onderhandelingspositie was niet echt sterk meer nu het raam was gesloten. Met stenen en stokken hadden ze de bus belaagd en hadden ze stenen achter de wielen gelegd, om zo de bus te laten staan waar hij stond. De chauffeur is gewoon achteruit door blijven rijden en heeft de bus zo’n 500 meter achteruit over de kronkelige weg terug naar de parkeerplaats moeten rijden. De groep was natuurlijk helemaal van slag.
Om een lang verhaal kort te maken. Er werd gezegd dat ze daar nog steeds in de stuiken lagen. Te wachten op een volgende bus met toeristen die ze konden beroven.. Ik zei om dat ze om de dooie dood niets van ons zouden krijgen. We zouden onze spullen verdedigen! Richard met een grote steen en ik met kokosnoot als wapen zijn we richting onze groep terug gegaan. Iedereen die mij (Reinie) een beetje kent weet dat ik er behoorlijk heftig uit kan zien. Een Mexicaanse man (die dat waarschijnlijk ook zag) kwam naar mij toe en vroeg of ik bang was. Ik zei 'NO' ! Hij lachte en zei 'gaan jullie met ons mee, wij hebben geweren’ , dat gaf wel wat bescherming dan een steen en een kokosnoot haha! ik zei meteen van Ja. Hij bleek in een pick-up truck te rijden, waar hij met twee vrienden in de cabine zat en een stuk of vier vrienden in de open laadruimte, allemaal inclusief geweer! Dus daar gingen we, iedereen in de bus en op weg naar ........... ja dat wisten wij ook niet

De aangevallen Nederlandse bus ging als eerste achter de pick-up truck, de Nederlandse jongen (die ook nog op de parkeerplaats stonden) reden tussen de twee bussen, wij reden dus achteraan. Het was best spannend! Een echte belevenis, want dat maak je toch nooit mee in Nederland! We zijn dus met z’n allen achter de Mexicanen (met guns) aangereden. We hadden al onze spullen onder de stoelen gelegd zodat we snel naar voren konden, om de zaak te verdedigen, mocht dit nodig zijn. Natuurlijk greep Richard direct naar de camera om alles vast te leggen. En zo gingen we het smalle weggetje af, op weg naar de hoofdweg. Op een gegeven ogenblik gingen de Mexicanen zachter rijden we wat oude mannetjes de struiken uitkomen. Waren dit de rebellen haha! De mannen in de pick-up truck kletsten wat met de mannen, er werd gezwaaid en daar gingen we weer. Zo kwamen we, zonder dat er ook maar iets was gebeurd aan bij de hoofdweg. Onder luid getoeter en gezwaai namen we afscheid van onze redders in nood. Geweldig die kerels!

Tegen 5 uur waren we bij het hotel Plaza Palenque. Saoul bleef niet zoals gewoonlijk op zijn bestuurdersstoel zitten totdat we allemaal uitgestapt waren, maar was als eerste uit de bus.  Hij was op van de zenuwen en moest direct een sigaretje roken, geen wonder want hij was wel verantwoordelijk voor ons en voor de bus. Het grappige was, dat we later van Suzanne hoorden dat hij op het weggetje tegen haar had gezegd, ‘als er wat gebeurd dan laten we Reinie eerst uit de bus, dan gaan ze wel weg’, hahah! Die Saoul! Maar goed, het was met een sisser afgelopen.

We hebben nog lekker even kunnen genieten van een dipje in the pool! Half 7 gegeten hebben we met z’n allen gegeten en was er aan gesprekstof geen gebrek. We hadden een spannende dag achter de rug, dus werd het vanavond niet laat voor ons allemaal. Snel het bed in!

Vorige pagina
Volgende pagina
Vorige pagina
Volgende pagina