Zondag 26 november.

Het alarm gaat om 03:30 uur, we moeten eruit! We hebben gisteren het kleine koffertje met de spulletjes die we de komende twee dagen nodig denken te hebben al ingepakt dus we zijn snel klaar. Om 04:00 uur doen we de deur zacht achter ons dicht en we zien vanaf de balustrade Siri met een andere man al naast een minibusje staan. We zwaaien ten teken dat we zo beneden zijn, Jeroen staat is er al helemaal klaar voor. We halen de ontbijtboxen op bij de receptie en lopen naar buiten waar Siri en Muwan (de chauffeur) geduldig op ons staan wachten, snel stappen we in. We moeten ontzettend lachen om het interiZonsopkomst vanuit de auto eur van het busje, het blauw licht en de zangeres zonder naam gordijntjes komen ons tegemoet. Even later is er nog een reden om in lachen uit te barsten want er schijnt een dvd in de auto te zitten en vol trots zet Siri een dvd op van Bonny M. op, speciaal voor ons! Hahaha! Ondanks het vroege tijdstip lallen we vrolijk mee met de bekende deuntjes die uit de luidsprekers komen. We zijn nog geen kilometer op weg of er wordt bij een (disco)tempeltje gestopt, als de deur open wordt gedaan komt ons hard Sri Lankees gezang tegemoet. Siri gooit geld in een potje bij de Boedha in het kastje, buigt, brabbelt wat buigt nog een keer en komt de auto weer in, hij zegt dat hij aan boedha gevraagd heeft of hij ons weer veilig thuis wil brengen. Dit ritueel herhaalt zich nog een aantal keren, als we nu niet van een goede reis zijn verzekerd dan weten wij het ook niet meer! De zon komt ondertussen langzaam op en we genieten van de mooie kleuren in de lucht en op de grond.

 

Na een uur of twee rijden stoppen we bij een wegrestaurantje voor koffie, maar we worden eerst mee genomen naar de achtertuin, waar van allerlei vruchten groeien zoals papajas, bananen, lychees, nootmuskaatplanten en een aantal kruiden.De omgeving is ontzettend mooi, we horen apen in de bomen, geweldig! In de keuken achter het restaurant zijn vrouwen aan het koken, ik ga natuurlijk even naar ze toe en vraag wat ze aan het maken zijn, curry zeggen ze in koor. Ik zeg dat ik het heerlijk vind ruiken en ze glunderen het uit! Ze zullen we denken, wat een raar mens met die grote schoenen en dat korte minirokje! Het kleine meisje dat in de deuropening van de keuken staat kijkt me verlegen aan. Ik zwaai naar haar en ga snel naar voren waar de koffie al wordt ingeschonken, de koffie is lekker. We eten meteen even wat uit onze ontbijtdoos. Annanas Papaya

We hebben wat pakjes drinken in de boxen zitten die wij te zoet vinden, dus ik loop snel even naar achteren en geef het kleine meisje de drinkpakjes, ze slaat haar kleine armpjes er om heen en lacht met glimmende oogjes. De vrouwen bedanken me, ik geef het meisje een knipoog en ga weer naar mijn kop koffie. Ik geef een hondje het broodje dat ik ontzettend klef en smakeloos vind, heel voorzichtig eet hij het broodje op. Dan is het weer tijd om verder te gaan, we worden uitgezwaaid door de mensen van het restaurant.


Het olifantenopvangcentrum.

Olifant met jonge babyHet is rond 09:00 uur als we bij het olifantenpark aankomen. We gaan meteen op weg naar de plek waar de kleine olifantjes worden gevoerd. Er staat een grote olifant nerveus heen en weer te slaan met haar hoofd (teken van stress), haar baby komt naar ons toe om even aan ons te snuffelen, het is een vrolijk klein diertje. Maar die kettingen aan twee poten van de moeder, dat vind ik moeilijk. De olifanten komen eraanDat is bij Lek in Thailand wel wat anders. Maar goed, ze hebben het hier niet slecht, alhoewel de keepers/mahouts wel stokken met haken bij zich dragen. Natuurlijk kijk ik met arendsogen naar de stokken, maar we zien niets verontrustends. We lopen naar de rivier waar Siri ons naar een eerste klas plek toe brengt, we hebben geweldig overzicht. De twee verliefdenolifanten pan 2de olifant pan 1

klein olifantje

 

drie kleintjes

Het zonnetje schijnt uitbundig en we bestellen wat drinken. Er is een lokale vrouw aan de overkant van de rivier haar kleding aan het wassen even later is ze zelf een bad aan het nemen. Ik kan me niet voorstellen dat je van dit water zoveel schoner zult worden, maarja we zijn in Nederland een beetje verwend! De omgeving is schitterend en na een half uurtje genieten horen we in de verte een sirene. Dit schijnt het teken voor de verkopers in de straat te zijn dat de olifanten er aan komen. En ja hoor, daar komt een hele stoet olifanten het winkelstraatje door de helling af. De matriarch loopt voor de kudde uit, haar achterpoten zijn met een kleine ketting vastgebonden. Het lopen gaat zo een beetje moeilijk en ik vind het een heel vervelend gezicht, je kunt zien dat ze het is gewend om dit twee keer per dag te doen en dat ze er handig in is geworden. Op dit moment (nov 2006) zijn er 63 olifanten in de groep. Als de matriarch in het water staat volgt de rest van de kudde. Sommigen gaan direct naar de overkant van de rivier, gelukkig is de vrouw klaar met de was, ze is ondertussen al naar hoger gelegen gebied gegaan. We vinden het geweldig om te zien hoe veel plezier de dieren in het water hebben. Ze spelen met elkaar of liggen lekker uitgebreid te badderen. Na een uur vinden we het goed en willen nog wat bij de straat met winkeltjes kijken. Richard en ik kopen nog een mooie leren hoed bij een van de kramen.

 

Richard bij de hoedenshop kandy Onderweg naar de kruidentuin zie ik langs de weg plotseling een man staan met een aantal grote stekelvarkens. Stop!!! Ze zijn geweldig mooi en ze maken kleine piep geluidjes. Ze zitten aan elkaar gebonden met een touw, natuurlijk vraag ik de man waarom ze vast zitten. Hij schijnt het een domme vraag te vinden en zegt anders lopen ze toch weg! Natuurlijk moeten we betalen voor deze aandacht. Jammer dat van al deze mooie dieren een attractie wordt gemaakt. stekelvarkens 1


De kruidentuin.


Peper

De volgende stop is een kruidentuin. Nou we zijn benieuwd. Daar aangekomen leidt een jonge man ons rond, hij verteld dat hij mKruidnageledischstudent is en op de dagen dat hij vrij is in de kruidentuin iets bijverdient. We krijgen uitleg over van allerlei kruiden en krijgen regelmatig iets op onze hand gesmeerd wat de ene keer lekker ruikt en de andere keer ontzettend stinkt. Aan het eind van de route komen we natuurlijk in een schuurtje waar weNootmuskaat de kruidenmengseltjes kunnen kopen.
We krijgen getuigschriften in de hand gedruk, het zijn e-mails en brieven lezen van mensen die heel erg enthousiast zijn over de Psoriasis medicatie nemen wij de aangeprezen olie en crème ook mee voor Richards oom Henry die ontzettend veel last van Psoriasis heeft. We hopen dat het hem ook zal helpen.

 

De Botanische tuin van Kandy.

De volgende stop is de Botanische tuin in Kandy. Richard haalt een ticket voor ons en een fles water en daar gaan we dan!

Het is een mooi park, we houden zelf van iets ruiger, maar voor een aangelegd park is het ontzettend mooi.Met mega grote bamboestruiken en enorme palmbomen. We zien ook nog een boom die vol zit met vliegende honden. de ingang van de botansiche tuinBotanische tuin 1Reuze bamboe

Palmbomen in de botanische tuin van Kandy

 

 

 

 

 

 

 

Nadat we twee uur hebben rondgelopen hebben we wel een klein beetje honger gekregen en vinden we het tijd worden om te gaan lunchen.
Siri weet naar eigen zeggen een mooi restaurant met een geweldig uitzicht over Kandy. Onderweg zien we regelmatig aapjes aan de kant van de weg op de daken zitten. Het restaurant waar we heen worden gebracht heeft inderdaad een mooi uitzicht, maar het eten is niet echt lekker. Na de lunch rijden we naar het hotel Thilanka. Het hotel is ontzettend mooi hotel. We krijgen kamer 602 met uitzicht over Kandy, de kamer is ontzettend ruim en is sprankelend fris. We hebben drie kwartier om te douchen en om te kleden en dan gaan we naar de Kandy dansers.

De Kandy dansers.


KandydansersVuur Daar aangekomen komen we in een beetje louche zaal waar het dansfestijn zal plaatsvinden. Als we een biertje hebben besteld zien we Danny zitten,
hij zit ook in het Coral Gardens hotel en is bezig met zijn zelf georganiseerde rondreis. Wat een toeval!
Het optreden van de Kandy dansers is leuk en duurt zo’n half uurtje.
Op een gegeven ogenblik is al dat gedraai met die lange vlechten wel genoeg geweest. Ze doen op het eind nog even wat truckjes met vuur, ze spugen wat en lopen er ook nog eens over hen en dan is het net zo plotseling als het begonnen is afgelopen.
We zwaaien nog even gedag naar Danny en volgen Siri naar buiten waar Nuhan met zijn busje alweer op ons staat te wachten, hij zal ons naar de tempel van de tand te brengen.

 

De tempel van de Tand.

Het is ondertussen al donker geworden. Bij de tempel aangekomen worden we allemaal flink gechecked op wapens of andere dingen die niet naar binnen mogen. De drie vrouwen in legerkleding die in het hokje staan proberen heel erg intimiderend te kijken, maar je moet wel iets meer doen dan alleen boos kijken om mij bang te maken. Als ik het hokje uitstap krijg ik toch een vriendelijke lach van ze.
Het is even wachten tot de mannen door de check heen zijn. Ik als enige vrouw van het groepje sta als eerste buiten voor de tempel, dat ben je als vrouw niet echt gewend, omdat vrouwen toch altijd meer tijd nodig schijnen te hebben.

Buiten voor de mooi verlichtte tempel kun je in de verte trommelgeluiden horen. Tempel van de tand
Het klinkt geweldig! In een grote hal aangekomen zien we de trommelaars staan, ze trommelen er lustig op los. Die kerels moeten wel hartstikke doof zijn want het is me luid, maar ontzettend mooi!
de trommelaars tempel van de tand
Op een gegeven ogenblik komen we in een hal waar ‘dé tand’ is. Er staan een hele hoop mensen voor een offeraltaar dus daar sluiten wij ons ook netjes achter aan op de hoop dat we de tand snel zullen zien. Hij schijnt achter het luikje te zitten dat we in de verte zien. Na een tijd wachten en tussentijds een lotus te hebben geofferd gaat het luikje open, maar wat we zien, we zien geen tand! Deze blijkt later in doosjes te zitten. Hebben we daar zo lang op gewacht, we vinden het wel lachwekkend. We gaan een illusie minder de tempel maar bekijken, gelukkig is deze alleen al een bezoekje waard! Na ons tempelbezoek is het ondertussen een uur of 8. We worden door Siri en Nuhan terug naar het hotel gebracht om te eten, we hebben met ze afsproken een borrel te gaan drinken bij het zwembad als we klaar zijn. Siri heeft ondertussen een fles Arak gekocht die we soldaat zullen maken. We zitten lekker met z'n vijfen relaxed bij het zwembad en kletsen tot een uur of half 11 en dan vinden Richard en ik het welletjes. We willen naar bed. We spreken af dat we de volgende dag eerst rustig ontbijten in het hotel en dat we om half 8 zullen vertrekken. Siri wilde eigenlijk dat we weer een ontbijtpakket zouden nemen. Nee dus!

Vorige pagina
Volgende pagina
Vorige pagina
Volgende pagina