Vrijdag 1 december.

We gaan om kwart voor 9 ontbijten en krijgen tijdens het eten een rood strikje opgespeld. Het is wereld aids dag en daar doen ze bij ons hotel ook enthousiast aan mee. We krijgen een heel verhaal van een van de obers over hoe aids in opkomst is in Sri Lanka en dat ze dus veel aan educatie moeten doen. Een heel goed initiatief dus!

Richard gaat duiken met de jongens van het Coral Garden hotel
Na het ontbijt gaat Richard zich klaarmaken om te gaan duiken. Hij gaat naar het wrak van de Earl of Shaftesbury met de jongens van de Scuba Safari, het duikcentrum van het hotel. Tegen half 10 varen ze weg en het lijkt of ze een eeuwigheid doen en dat ze niet zoveel power hebben. Dit blijkt later inderdaad zo te zijn, de motor zit niet helemaal in het water en kan daardoor niet veel kracht zetten. Als ik weer op mijn ligbeRichard weer terug van het duikendje lig komt Rudi bij het hek staan en roept me, ze heeft een week geleden kleding meegenomen en ze komt zeggen dat haar kinderen heel blij waren met de kleding en dat ze datgene dat haar kinderen niet paste had weggegeven aan iemand anders die ze kende. Ik vind het fantastisch. Even later komt de man die ik andere kinderkleding heb gegeven ook aangelopen en die zegt ook dat zijn jongens de t-shirts geweldig vonden en de koning te rijk waren. Hij bedankte me nogmaals dat hij het gekregen had. We kletsen nog even en we nemen afscheid.

Ondertussen is het Tradionele vissersbootalweer tijd dat Richard terug zal komen dus ik kijk regelmatig even door mijn verrekijker om te zien of ze er al aankomen. Na een tijdje zie ik de boot dichterbij komen. Ik wacht nog even en ga met camera naar de steiger. Ik maak nog even snel een foto van de schitterende bootjes die er op het droge liggen, het zijn van die traditionele vissersbootjes met zon drijver ernaast.

Naroeba

Richard klimt enthousiast uit de boot, ik kan zien dat hij het naar zijn zin heeft gehad. Ik kom even later in gesprek (nou ja in gesprek) met een jongen die niet kan praten en die bootjes verkoopt. Hij schrijft het bedrag dat hij voor het bootje wil hebben in het zand. Het bedrag is redelijk dus ik koop een bootje van hem, hij had me direct al laten zien dat het bootje opgevouwen kon worden en dat hij zo dus geen belemmering vormde om mee te nemen in de koffer. Zijn naam is Naroeba hoor ik van een van de duikjongens. Het is een hartstikke leuk bootje en de jongen is blij dat ie weer iets verkocht heeft.

We gaan aan de overkant lunchen bij Sunil. HRichard Sunil en Reinieij verteld dat er in Colombo vanmorgen weer een bom is ontploft en dat diegene die de bom bij zich had gedood is, gerechtigheid dus. Helaas zijn er wel een aantal mensen gewond geraakt. Verschrikkelijk zeg. Nadat we hebben gegeten kletsen we nog wat met Sunil, natuurlijk krijgen we het over kinderen en kleding en ik beloof hem wat kleding te brengen. Sunil is een hartstikke lieve jongen. Bij afscheid krijgen we een dikke knuffel. Ik ben direct naar boven gegaan en heb wat kleertjes in een tasje gedaan en ben naar hem terug gelopen, hij vond de broekjes en shirtjes geweldig, ik kreeg weer een dikke knuffel! Richard was ondertussen alweer bezig met zijn boek en ik ben lekker weer bij hem gaan zitten. Na een uurtje begint het te regenen en vluchten we richting poolbar om er wat te drinken. Tegen een uur of 5 zijn we naar de kamer gegaan. Lekker douchen en even tuttelen tot kwart voor 8, toen zijn we gaan eten. Na het eten lekker op bed tv liggen kijken.

Vorige pagina
Volgende pagina
Vorige pagina
Volgende pagina