Dinsdag 5 december.

Het Coral Garden hotel vanaf het strand

Het is wat bewolkt, soms komen er wat kleine druppeltjes naar beneden, maar we blijven vol goede moed gewoon in de tuin zitten. Na de lRichard voor de drankwinkelunch gaan we nog even wat shoppen. We kopen nog even een een fles Arak voor Keerthi voor zijn verjaardag, die kunnen we dan donderdag voor hem meenemen.

 

Het weer is ondertussen wat beter geworden, het zonnetje kijkt telkens even om de wolken heen. Bij het hotel aangekomen brengen we onze boodschapjes naar de kamer, pakken onze strandspulletjes weer en klimmen weer op onze ligstoeltje, klaar om de zon helemaal te absorberen!!!!

EekhoorntjesEven later komt de bewaker zeggen dat er weer turtles zijn! Helemaal klaar om het water in te springen, gaan Richard en ik gewapend met onze snorkels richting strand. Van uit de verte kun je de kopjes al boven het water uit zien komen! Snel loop ik nog even naar de plek waar je zeewier kunt plukken en loop het water in. Maar er zijn geen schilpadden meer te bekennen. We blijven nog een tijd staan kijken of ze misschien een eindje verderop zijn gaan eten, maar wat er ook te zien is, geen turtles. Het zeewier voer ik maar aan de vissen, want het ziet er naaruit dat de schildpadden niet meer in de buurt zijn.

 

 

 

 

Om 8 uur gaan we naar beneden om te gaan dineren. Er wordt vKees en Maja, Richard en Reinieanavond alleen op het terras gedineerd, er werd ons gevraagd of we het erg vonden om bij andere mensen aan tafel te zitten. Natuurlijk hadden we daar geen probleem mee. We worden naar een tafel geleid waar Kees en Maja aan zaten. Wij vragen op onze beurt of zij het erg vinden dat wij bij hun aan tafel plaats nemen, dit was geen probleem. 'Gezellig' zegt Kees. We hadden zowel Kees als Maja de afgelopen dagen al een aantal keren. Kees en Maja reizen allebei alleen en zijn beiden rond de 65. We kunnen het goed vindeKitsirin met ze, dus het is niet erg dat we bij ze aan tafel worden geplaatst.

 

 

Onze chefkok Kitsiri komt natuurlijk weer even een kijkje bij ons nemen. Elke avond worden we met een stevige handdruk verwelkomt, elke avond hetzelfde ritueel, hij kijkt me diep in de ogen en zegt Rainy!! Ik op mijn beurt kijk indringend terug en zeg Kitsiri! Dan barsten we in lachen uit! Het is een grapjas die Kitsiri, we hebben hem tot Chef soep genoemd, omdat hij altijd bij de soep staat.

We kletsen er met zín viertjes lustig op los en tegen een uur of 10 nemen we afscheid van elkaar en gaan we naar onze kamer. Het was een gezellige avond.

Vorige pagina
Volgende pagina
Vorige pagina
Volgende pagina