Zaterdag 18 november.

Het is rond half 6 (lokale tijd) dat we landen. Omdat we behoorlijk vooraan in het vliegtuig zitten (op stoel 9 a en b) zijn we het vliegtuig zo uit. Het is heerlijk warm als we de trap van het vliegtuig af lopen. Er staan twee bussen te wachten die ons naar de aankomsthal gaan brengen. Daar aangekomen stappen Richard en ik als eerste uit. Dat heeft als voordeel dat we ook als een van de eersten bij de douane aankomen, geen lange rijen dit keer!

Er wordt eens goed naar ons gekeken, krijgen een stempel en de douanebeambte wenst ons een prettige vakantie. Onze koffers lieten ook niet erg lang op zich wachten dus dat gaat allemaal lekker snel! We liepen richting de uitgang en zagen direct al iemand met een Neckermann bordje staan, we moesten naar buiten lopen en aan de linkerzijde zou iemand op ons staan wachten. Buiten aangekomen zien we niemand van Neckermann. Na een paar minuten wachten ga ik op onderzoek uit, maar er is verder niemand van Neckermann te vinden. Dan stuit ik op een lokale meneer die zegt dat hij weet waar we naar toe moeten. We volgen hem samen met Noa, die naar hetzelfde hotel moest. Met zín drietjes gaan we in looppas achter het mannetje aan. Hij brengt ons naar een parkeerplaats. En ja hoor, midden op de parkeerplaats treffen we de Neckermann mensen. Onze koffers worden in een minibusje geladen en nadat iedereen is ingestapt gaan we op weg naar de hotels. Wij zullen er met 4 uur het langst over doen. In de bus kijken we onze ogen uit, wat een troep en wat een dieren op de weg! De koeien liggen gewoon midden op de weg te herkauwen zonder zich druk te maken over de langs razende auto's! De autoís, zo ook ons busje rijdt druk toeterend om ze heen.

Het gaat allemaal niet zo snel er wordt zoín 50 km per uur gereden met pieken van 80 km. Dat heeft zo zijn voordelen en nadelen, je kunt zo wel lekker op je gemak om je heen kijken. En zo rijden we naar het eerste hotel. Na het tweede hotel wordt rond kwart voor 9 een kleine pitstop gemaakt, we kunnen een plas doen en wat water kopen.Op dat moment zitten we nog met zín vijven (plus natuurlijk de gids en chauffeur) in de bus, Jeroen, Noa, Danny en wij tweeŽn. Jeroen is de enige die rupees blijkt te hebben, hij koopt voor ons allemaal een fles water. Het hondje die we onderweg naar ons hotel tegenkwamen We zitten met zín vijven in hetzelfde hotel dus we kunnen hem later terug betalen. Ik haal mijn cakejes tevoorschijn en geef ze een moederhond met haar puppy. Waar die cakejes uit het vliegtuig wel niet goed voor zijn! Ze eten het schrokkerig op, ondertussen argwanend naar ons kijkend. Van Danny krijgen ze nog een stuk van een gevuld broodje, hun buikje zit voor vandaag weer een beetje vol!
Rond kwart voor 11 komen we bij het Coral Gardens hotel aan. We krijgen bij binnenkomst een heerlijk koud doekje voor onze handen en een welkomstdrankje. Het inchecken gaat snel, maar we krijgen in eerste instantie een verkeerde kamer. Dit wordt snel verholpen en zo krijgen we kamer 424. Het is de superior verdieping, dit houdt in dat alle kamers voorzien zijn van een koelkastje en een tv. Zo snel de koffers zijn gearriveerd zoeken we onze zwemkleding op en gaan we naar beneden om lekker in het zwembad te plonzen. Coral Garden hotel in Hikkaduwa Maar voordat we in het zwembad kunnen springen valt ons oog op een aantal mensen op het strand. Wat is er aan de hand? Er komt een lokale man naar me toe die me zegt dat er schildpadden op het strand zijn ďbig turtlesí zegt hij. Nog net niet rennend ga ik richting strand (Richard doet het allemaal wat kalmer aan) en ja hoor er zwemmen twee grote schildpadden. Er staan een paar mensen tot aan hun middel in het water ze zijn de schildpadden zeewier aan het voeren. Ze eten zo uit hun handen, jeetje wat een schitterende dieren. Je krijgt er geen genoeg van, of moet ik zeggen 'Ik krijg er geen genoeg van'! Na een halfje uurtje vinden ze het schijnbaar genoeg en zwemmen ze naar dieper water. Als ik het strand op loop wordt ik aangesproken door dezelfde man die me op de schilpadden wees. Hij zegt dat hij Premo heet en dat hij tripjes kan verzorgen. Ik leg hem uit dat we net aangekomen zijn en dat we eerst willen relaxen. Er staat een groepje lokale mannen onder de boom bij het hek die me vertellen dat de schildpadden elke dag rond 5 uur weer op dezelfde plek komen om te eten en dat ze dus vanmiddag waarschijnlijk ook weer zullen rondzwemmen. Geweldig, ik kan niet wachten!

Richards eerste curry

Richard heeft ondertussen al een kop koffie besteld, die boven verwachting goed is! Tegen kwart voor 5 lopen we gewapend met fotocamera en videocamera naar het strand. En ja hoor, grote koppen steken boven het water uit! Wat een geweldig mooie dieren zeg en wat hebben we schitterende fotoís gemaakt! Tegen half 6 word het een beetje donker en gaan weDe zeeschildpadden voor het Coral Garden hotel naar de kamer, we douchen en tuttelen nog wat op de kamer. Door het openstaande raam klinkt het oorverdovende gefluit en gekwetter van vogels, het klinkt heel gezellig. Om half 7 gaan we hongerig naar beneden, we hebben bere honger! Maar wat blijkt, we zijn te vroeg, het restaurant gaat pas om half 8 open. Dan maar weer naar boven waar we de koffers maar uitpakken. Om half 8 voor de tweede poging naar beneden, gelukkig is het restaurant nu wel open. We zouden bijna van ons stokje gaan haha! We hebben de keuze uit buiten barbecuen of binnen het buffet. We gaan natuurlijk niet barbecuen maar gaan voor de curry! En het was lekker! Heerlijk. Nadat we een toet hebben gepakt van het dessertbuffet is het tijd voor een kop koffie en dan zijn we helemaal op. We gaan naar onze kamer en het duurt niet lang of we liggen in ons grote bed. Thuis hebben we kleiner! We zullen er ís nachts ook achter komen dat we elkaar kwijt zijn.

Vorige pagina
Volgende pagina
Vorige pagina
Volgende pagina