Woensdag 6 december.

We staan om kwart voor 8 op en gaan ontbijten. Richard gaat vandaag weer duiken. Dit keer blijft hij behoorlijk dichtbij het hotel, de jongens van het duikcentrum zeggen dat we met het blote oog de boot zullen kunnen volgen. Er is een zieke hond, dus die ga ik een boterham met vlees brengen, de joRichard gaat duikenngens van de duikschool houden me elke dag goed in de gaten als ik bij de honden ben. Als ik mijn boterham kwijt ben ga ik even wat vuilnis van het strand halen. Ik heb weer beide handen vol met drankflessen en plastic. De jongens knikken me zoals elke dag goedkeurend toe. Ik vraag me elke dag af waarom ze dit zelf ook niet doen, ze staan hier de hele dag maar een beetje aan het hek, terwijl ze toch ook vuil kunnen ruimen van het strand. Dat zal wel te min werk voor ze zijn, nou dan doe ik het gewoon. Het help misschien een klein beetje, maar ja elk beetje helpt! Zo heb ik toch het gevoel dat ik mijn steentje een beetje bij draag. Richard is zich ondertussen al weer aan het voorbereiden op zijn duik. Een kwartiertje later zwaai ik hem uit als ze weg varen. Ik schrik op van hondengeblaf en gejank. Een aantal honden hebben ruzie en n hond wordt vastgehouden door een andere hond en wordt zo hevig in zijn nek gebeten dat ik bang ben dat hij doodgebeten zal worden. Ik ren naar de honden toe, ik hoor de jongens bij het hek schreeuwen Madam Madam don't! Maar ik doe net alsof ik ze niet hoor. Ik probeer met zeewater dat de hond de andere loslaat. Ondertussen zijn twee oude lokale mannen me komen helpen en gooien met kokosnoten op de hond die de andere vasthoudt. Na een aantal flinke rake klappen laat de hond los, ik sta te trillen op mijn benen. Zo te zien is er niet veel aan de hand met de hond die vastgegrepen is, gelukkig maar!

Ondertussen was de boot waar Richard op zat niet meer te vinden, de jongens zeggen dat de boot achter de rotsen is en zo zal Het schildpaddennestopduiken. Ze zeggen dat ze me een moedige vrouw vinden en dat ze nog nooit een vrouw met zoveel lef hadden gezien. Ik lach en vind het overdreven. Ik loop over het strand en zie ondertussen inderdaad een boot om de rotsen komen, met de verrekijker kan ik Richard met zijn kale koppie duidelijk zien zitten. Na een minuut of 10 laat hij zich achterover in het water vallen. Ik wacht even en loop weer terug naar het hek, ondertussen komt mij een man met uitgestoken hand tegemoet. Hij zegt dat hij me een hand wil geven omdat hij het geweldig vind dat ik elke dag vuil van het strand haal en dat ik de honden voer en daarvoor wil hij me bedanken. Ik zeg hem dat dat niet nodig is en dat hij zelf natuurlijk ook vuil van het strand kan halen. Dat de toeristen thuis nu zullen zeggen dat er heel veel afval op het strand ligt en dat is niet zo'n goede reclame. Als het strand schoon is dan zullen ze dit thuis natuurlijk ook aan familie en vrienden vertellen. De man lacht en geeft me gelijk. Ik loop lachend verder, hij zal wel denken 'klets maar een eind weg'! Ondertussen is een van de oude mannen naar me toe, hij wil me iets laten zien. Ik loop met hem mee naar het hek, er is een gat in het zand gemaakt. Hij zegt dat er vannacht een zeeschildpad haar eieren heeft gelegd en dathet strand voor het Coral Garden hotel de eieren uit het nest zijn gehaald. Jammer hoor! Een trieste zaak, ik hoop dat de eieren op z'n minst aan een turtlefarm worden verkocht, zodat ze toch uitgebroed worden. De oude man zegt dat de eieren 5 rupees per stuk op de markt op zullen brengen.

Er is ondertussen alweer bijna een uur voorbij, dus ga ik naar de plek waar ik de boot goed kan zien liggen. Even zie ik een kaal koppie bij de boot boven komen, ze zijn wat afgedreven en moeten dus worden opgehaald door de boot. Na een kwartiertje Richard geniet van het uitzicht van het strandkomen ze druk zwaaiend aangevaren. Richard heeft een leuke duik gehad en veel mooie vissen gezien, het koraal was ook geweldig mooi. We zullen het straks wel op de video zien. Tijdens een kop koffie kletst hij me helemaal bij. We eten wat op de zonneweide en s middags norkelen we met de zeeschildpadden. Ondertussen vind ik nog tijd om een aantal kettingen en twee armbanden gekocht van een man op het strand. Richard komt Danny tegen die een boek over de hoogtepunten van Sri Lanka voor ons heeft meegenomen. Heel lief van hem hoor! s Avonds hebben we lekker buiten gegeten (in kerstsfeer trouwens, want de kerstlampjes hangen al in de bomen), er wordt nog steeds door de locale bewoners gefeest . Het zijn moslims zeggen de jongens van de bediening en ze zijn er zichtbaar ´niet blij´mee. We proberen ze natRichard met de kerstsfeer op de achtergronduurlijk een beetje uit te horen, ze hebben niet echt veel aanmoediging nodig en vertellen honderd uit dat de mensen asociaal zijn, luidruchtig en vreselijk vies zijn. Overal waar ze zijn geweest laten ze een bende achter zeggen ze. Even later zien we inderdaad het bewijs. De mensen naast ons aan tafel maken er inderdaad een bende van. Wij kunnen ons er dus iets bij voorstellen. Het is op zich heel lekker om buiten te eten, het enige nadeel is dat we wel helemaal lek worden gestoken door zandvliegjes. Eigenlijk is het onze eigen schuld want we hebben het kruidenmengseltje niet op ons gesmeerd voordat we gingen eten. Heel dom, maar we stinken als we het wel opdoen zo naar Tijgerbalsam en dat is tijdens het eten niet zo lekker om te ruiken.

Vorige pagina
Volgende pagina
Vorige pagina
Volgende pagina