Donderdag 7 december.

Na het ontbijt rennen we als het ware naar ons klaar staande stoelen. De zon schijnt uitbundig en het is heerlijk warm. Richard zit vanzelfsprekend weer onder de boom in de schaduw. Na een uurtje zonnen ben ik natuurlijk wel warm genoeg om een duik in de zee te nemen. TijDe huisvaraandens het snorkelen zien we twee kleine schildpadjes van zo´n 30 cm, ze zijn ontzettend schuw en zwemen telkens als we te dichtbij komen snel weg. De zee is een ruw en we worden heen en weer geslingerd. Op een gegeven ogenblik zie ik Richard rechtop staan met het onderwaterhuis boven water. Er is water in het huis gekomen. Maar het schijnt allemaal mee te vallen, niets aan de hand dus! Ondertussen is het bewolkt geworden, het is half 2, we besluiten ons te douchen en om te kleden en te gaan lunchen. We bellen ook nog even naar Ann van Neckermann om stoelen te laten reserveren in comfort class maar ze zegt dat we dat zelf op het vliegveld moeten doen. Nou dat gaan we dus maar proberen (achteraf had zij de stoelen gewoon kunnen boeken, maar heeft dit om een of andere reden niet willen doen). We gaan nog even naar het grappige winkeltje met snuisterijen en kopen nog even een cd met Sri Lankeese muziek.

 

 

Wij met KeerthiWe hebben de fles Arak natuurlijk meegenomen die we straks aan Keerthi gaan geven, ik heb de fles leuk ingepakt om het wat extra feestelijk te maken. We zijn er iets Reinie met het kussensloopover 2 en bestellen een biertje en soep. Even later komt Keerthi aangelopen, we geven hem de fles arak en hij is helemaal stil hij kijkt ons alleen maar aan met hele grote ogen, dan kijkt hij weer naar de fles. We beginnen te twijfelen of we er wel goed aan hebben gedaan om hem een fles drank te geven als hij weg loopt. Even later zien we hem weer aankomen lopen met hetzelfde bruine papiertje, er zit iets in en hij geeft mij het pakje. Ik ben verbaasd, wat is dit? Er zit een geborduurde kussensloop in, hij zegt mijn zuster heeft het gemaakt. Dat is de bedoeling niet. Wij Nederlanders zijn gewend als er iemand jarig is om dan een cadeau mee te nemen voor de jarige, dat schijnt in Sri Lanka niet te gebeuren. Keerthi verteld dat een verjaardag eigenlijk niet zoals bij ons gevierd wordt met taart en een drankje. Nee de familie komt gewoon langs om te feliciteren, drinkt hooguit een kopje thee en gaat weer weg. Ze nemen geen cadeaus mee, omdat ze daar ook te arm voor zijn. Vandaar dat hij helemaal sprakeloos was!

Om een uur of 3 nemen we afscheid van Keerthi beloven hem te schrijven en gaan we weer naar het hotel terug. Het is ondDe bandertussen toch beginnen te regenen dus we besluiten aan de poolbar te gaan zitten, maar we vinden de stoelen na een uurtje zo ongemakkelijk zitten dat we besluiten naar de kamer te gaan. We genieten van een geweldige zonsondergang en gaan rond kwart voor 8 naar beneden om te dineren. Het is weer gezellig beneden, er speelt een band die we al een aantal keren hebben horen spelen, heel gezellig. Dus we lopen dan ook al swingend naar binnen, we worden meteen vriendelijk door de jongens van de band toegeknikt en ja hoor, direct wordt ´Tulpen uit Amsterdam´ ingezet, we vinden het wel grappig hoe ze dat zingen. Richard maakt nog even een foto van ze, waar ze heel serieus voor poseren. Danny komt gezellig bij ons zitten en we kletsen er lustig op los. Tegen half 10 gaan we naar de kamer en ik zie nog een heel klein stukje van James Bond en dan .

Vorige pagina
Volgende pagina
Vorige pagina
Volgende pagina