Zaterdag 9 december.

We slapen tot 12:15 uur en pakken de rest van de spullen in. Om 01:00 uur staan we bepakt en bezakt beneden. Maja zit beneden al te wachten. We gaan met zín drieŽn buiten zitten, het is nog heerlijk warm dus we kunnen maar beter nog even van de warmte genieten. We kletsen er lustig op los en wachten ondertussen op Danny en de bus die ons op zal komen halen. We hoeven niet lang te wachten of de bus arriveert, maar Danny is nog niet beneden. We wachten nog een kwartier en Het vliegveld van Colombodan besluit de reisleider dat Danny gebeld moet worden, hij vraagt of Richard met hem wil bellen. Richard komt na een minuutje terug met de mededeling dat Danny nog lag te slapen, hij dacht dat hij morgen pas opgehaald zou worden. Niet dus! We verbazen ons over de snelheid dat hij bepakt beneden is. Hij heeft nog wel een stapel blouses over zijn arm, die hij tijdens de busrit naar Colombo in zijn koffer pakt. Wij hebben de grootste lol met zín vieren, het is een rit van een uur of 3 maar hij gaat redelijk snel. Rond half 5 komen we bij het vliegveld aan. Alles verloopt hartstikke snel, we blijven gewoon met zín viertjes. Richard en ik proberen dus om te boeken naar Comfort Class maar dit kan niet meer. We zitten dus in het midden van het vliegtuig, we geven de schuld aan Ann van Neckermann. De tutta! Na samen een kop koffie te hebben gedronken lopen we naar de gate. Daar moeten we nog een paar minuten wachten en dan kunnen we al instappen. In het vliegtuig zitten we naast een mevrouw die heel erg graag alleen wil zitten, of eigenlijk moet ik zeggen, die erg graag wil gaan liggen. We zullen even later merken hoe graag ze dit wil want ze regelt een plaatst aan het raam voor ons! We kunnen er tot de Malediven blijven zitten, een klein stukje dus maar we zijn helemaal blij! We gaan de Malediven zien!!!!!

 

De Malediven

Het is een fantastisch uitzicht, jee wat een blauw water! Daar aangekomen moeteMalediven 2n we dus weer in het midden van het vliegtuig plaatsnemen. We vragen eerst nůg een keer of er een kans is dat we kunnen blijven zitten of dat we in Comfort Class kunnen komen, maar er wordt ons verteld dat het vliegtuig vol is, dus dat die kans nihil is. De mevrouw is weer naar voren gelopen, ze heeft een kennis bij Martin Air misschien dat dat helpt?

Ondertussen stappen een heleboel mensen in en verzuchten wij teleurgesteld dat wij straks niets van de rest van de eilanden zullen zien. Maar onze buurvrouw komt aangelopen met in haar schaduw een stewardess, ze wijst naar ons en zegt deze mensen willen wel in Comfort Class. Inderdaad dat willen we wel!!! We mogen meekomen! We bedanken onze buurvrouw en vertrekken met spoed naar onze Comfort stoelen bij het raam. Helemaal gelukkig en (vooral ik) opgelucht gaan we zitten.

Onderweg in het vliegtuig

Het duurt niet lang of we stijgen op en we hebben een geweldig uitzicht. We vliegen langs India over de Arabische zee, over de golf van Oman, Dubai, over de Onderweg in het vliegtuigPerzische golf, koeweit, Irak, Turkije, Hongarije, TsjechiŽ, Duitsland en dan Nederland, over Hengelo (we zien een stukje Ruthbeek, maar het is ontzettend bewolkt) en dan Schiphol.

 

 

De bewolking is dit en het duurt een eeuwigheid voordat we land zien, dit gebeurt pas als we bijna zijn geland. Spannend! We hebben er vanaf Male, 10 uur en 12 minuten over gedaan. Het viel ons weer een beetje tegen, ze moeten er maar eens wat op verzinnen dat die vluchten niet zo lang duren!

 

 

 

Richard heeft tijdens de vlucht oorpijn gekregen. Hopelijk is het zo over want we moeten nog twee uur met de trein! We nemen bij de kofferband afscheid van Maja genomen en gaan snel op weg om kaartjes te halen voor de trein. We missen die van 16:15 uur dus we gaan eerst maar eens een kop koffie halen bij Delifrance en lopen 5 over half richting trein. De trein vertrekt netjes om 16:45 en we stappen vermoeit met de koffers in de eerste klas. Er zitten twee dames uit Goor in de coupe die een dagje hebben gewinkeld. Richard heeft steeds meer last van zijn oren gekregen en heeft hoofdpijn, onderweg slaapt hij even. Als de dames in Apeldoorn uitstappen neemt Richard een Ibuprofennetje, hij weet hem ook nog weg te krijgen zonder er bij te drinken. We krijgen een telefoontje van Betsie waar we zijn en beloof haar te bellen als we Almelo uitrijden, voor hun een teken dat ze naar Station Hengelo kunnen vertrekken. Dat doe ik netjesRichard en Reinie dus ze staan dan ook keurig in Hengelo op ons te wachten. Wat een scheeties daar staan ze dan met zín tweetjes. Ze brengen ons snel naar huis waar Richard blijft terwijl ik even wat boodschapjes ga doen. Want ja je moet toch eten he! Hahha!

 

Tot de volgende vakantie!!!!!

Vorige pagina
Vorige pagina