Dinsdag 21 november.

Om half 9 worden we wakker, we hebben de klok dus net niet rond geslapen.
Om kwart over 9 zitten we aan het ontbijt mijn grote vrienden dan gaan we richting zonneweide. De golven slaan hard op de kust,
Richard onder boomheerlijk rustgevend!
Het zonnetje schijnt al uitbundig, ik ga natuurlijk languit in de zon en Richard gaat sleept zijn ligstoel uiteraard in de schaduw van de boom.
Even later krijg ik van de jongens van de duikschool te horen dat mijn grote vriend op het strand op mij lig te wachten, dus loop ik gewapend met het bakje waar normaalgesproken mijn duikbril zit, maar deze vakantie een andere functie heeft richting strand. Inderdaad ligt mijn grote vriend al ongeduldig op me te wachten. Hij krijgt elke morgen een broodje van het buffet, die we met het vleeswaren van de dag hebben bedekt. Ik doe het broodje in mijn duikbrilbakje omdat anders de eekhoorn het broodje binnen een mum van tijd weg hebben gestolen. De jonge hond eet zijn boterhammetje snel op en dan is het rennen geslagen over het strand heen en weer. Ik speel even met hem, wat de locale mannen nogal leuk schijnen te vinden! Ik geef hem een knuffel, zeg dat hij vandaag weer goed op zichzelf moet passen en zeg tot morgen kereltje!

Op weg terug naar het hotel neem ik lege flessen en ander afval mee dat op het strand ligt. De mannen knikken me waarderend met tandloze mondjes toe. 'Your a nice lady' wordt er gekeurend gezegd. Ik zeg dat ik het goede voorbeeld probeer te geven en dat hun hetzelfde kunnen doen. Daar moeten ze even over nadenken! Waarschijnlijk gaat dat net iets te ver!

Galle Road HikkaduwaRond een uur of 2 gaan we het stadje in op zoek naar een fruitstalletje. We zitten in een land waar mango’s in het 'wild' aan de boom groeien en ik verbaas me dat op het hele ontbijtbuffet geen mango is te vinden. We gaan dus zelf maar op pad om ze te kopen. Het duurt niet lang of we stuiten op een oud mannetje die een paar mango’s, wat papaja’s, bananen en appels op een kleedje op de grond te koop aanbied. We kopen 4 mango’s en 2 papaja’s en een trosje bananen. Hij is ontzettend blij dat hij zoveel verkoopt. Er blijft ook bijna niets op het kleedje liggen. We moeten 205 rupees (circa 1 euro 40) betalen, Richard geeft hem 1000 rupees, maar hij heeft geen wisselgeld, Hij gebaard dat Richard wel kan wisselen bij zijn buren. Op dat moment krijgen twee oude mannetje mij in het vizier, ze komen bij me staan en vragen me het hemd van het lijf. Ze vinden het geweldig dat we bij hun oude vriend fruit kopen, het is een arme man zeggen ze. Richard komt terug met kleiner geld en geeft de man 300 rupees, je mag de rest houden zegt Richard tegen de man, we worden nog net niet gekust! Hij is dus ontzettend blij. We zwaaien ter afscheid en gaan op weg terug naar het hotel. Daar aangekomen schil ik het fruit, de mango’s zijn half verrot, die kunnen we dus meteen weggooien. Maar de papaja’s zijn lekker dus die peuzel ik op de zonneweide lekker op. Richard vind ze vies en neemt dus alleen wat banaantjes. de zeeschildpadHet is jammer dat de zon ’s middags het toch wel af laat weten. We snorkelen nog een uurtje met de schildpadden en gaan nog regelmatig even wat zeewier plukken om dat aan ze te voeren. Wat een geweldige mooie en grote dieren, met schitterende grote ogen. Er zwemt een grote bij, die een ontzettend groot hoofd heeft en die je ook aankijkt met zijn mooie ogen alsof hij wil zeggen, heb je nog wat te eten voor me? Ik krijg er geen genoeg van om die schitterende dieren te voeren, dit valt ook de lokale mensen op want ze brengen me regelmatig wier zodat ik door kan gaan met voeren. 5 uur zijn we naar de kamer gegaan, het regent een klein beetje. Half 8 gaan we naar beneden om te eten. De muziekklanken komen ons tegemoet als we de lift uitkomen. Bijna elke avond treden er muziekanten op in de eetzaal of in de lobby, wat de sfeer zeer ten goede komt. Zoals elke avond worden we heel erg vriendelijk ontvangen bij de ingang van het restaurant. Eigenlijk is er maar één ober die wij beiden niet zo heel erg aardig vinden, maar de rest van de mannen (want een vrouw is hier niet in de bediening te vinden) zijn ontzettend aardig. Het eten is wederom heerlijk was en tegen een uur of 10 zijn we weer op onze kamer. Er is een James Bond film op, maar daar krijgen we allebei niet heel erg veel van mee.

Vorige pagina
Volgende pagina
Vorige pagina
Volgende pagina