Donderdag 23 november.

Superstar

EekhoorntjesNa het ontbijt en de honden voeren zijn we lekker weer gaan relaxen op de zonneweide.
Als je van dieren houdt verveel je je hier geen moment, want komt de huisleguaan
niet langs, dan komt er wel een eekhoorntjes bij je om te kijken of je nog iets lekkers
hebt. Als iets open hebt liggen wat ze mee kunnen nemen, dan ben je het kwijt.
Zo verdwijnt ook menig suikerzakje dat je bij je koffie hebt gekregen in de grote boom.

Er wordt een tv programma in ons hotel opgenomen, het is een soort Idols. Je komt de superstars in spé overal tegen, maar of ze nu mooi kunnen zingen....... dat laten we in het midden!

 


’s Middags hebben we bij Keerth in de Blue Fox weer één van zijn heerlijke pittige tomatensoepie gegeten. Richard vind zo'n soepje alleen iets te weinig, die snakt in de vakantie altijd naar iets vettigs tussen de middag, dus hamburgers en frieten zijn zijn favoriet. Natuurlijk wordt al dit lekkers weggespoeld met een heerlijk groot en koud biertje, wat hebben we het toch slecht!

Na de lunch lopen we via het het strand terug naar het hotel. We komen langs verschillende kleine hotels enDe zonsondergang dat ziet er een stuk minder mooi uit dan het Coral Gardens hotel. Bij het hotel aangekomen pakken we meteen onze snorkeluitrusting. We zijn de enigen in het water, waarschijnlijk omdat de zee behoorlijk ruw is. Na een half uurtje opboksen tegen de golven en stroming zijn we bekaf en slepen we onszelf het strand op. Het onweert flink in de verte, dus drogen we ons snel af en besluiten naar de kamer te gaan voor een lekkere douche. We hebben onze spullen nog niet in de strandtas gepakt of het begint al iets te regenen. Het ruikt dan net als in Nederland zo lekker fris. Het is gelukkig maar een klein buitje, zo hebben we weer een schitterende zonsondergang. De vogels fluiten zoals elke avond als hun leven er vanaf hangt, je raakt er aan gewend. Ik hang lekker uit het raam te genieten van het geheel. Opeens hoor ik ‘Hello’! Het is onze buurman, hij staat schijnbaar ook van het mooie uitzicht te genieten. Het is een man uit Colombo die voor zaken in Hikkaduwa was. Leuk even met een local te praten die goed Engels praat. We kletsen er lustig op los, op een gegeven ogenblik is het donker en begint mijn maag te knorren dus neem ik afscheid van hem. Na het diner voel ik me niet zo heel erg lekker, ik heb last van een vervelende vastzittende hoest, snel onder de wol dus.

Vorige pagina
Volgende pagina
Vorige pagina
Volgende pagina