Zaterdag 18 december, dag 13.

Om half 7 gaat het alarm en moeten we het bed uit. 8 uur zitten we in de bus richting naar Phitsanulok. Richard en ik kunnen vandaag niet naast elkaar zitten omdat er een aantal mensen niet met z’n tweeën op een bank willen zitten. Jan wil dit ter discussie in de groep gooien zodat dit niet weer voor zal komen, maar hij wordt door een aantal mensen uitgejauwd. Dit geeft aan dat de sfeer in de groep tussen een aantal mensen niet zo goed meer is. Hij besluit het (heel verstandig) hier maar bij te laten, misschien dat de mensen nog een beetje fatsoen hebben en toch bij elkaar te gaan zitten de dagen erop, maar dit is een ijle droom.

witte tempel 1De eerste stop is de witte tempel. De tempel was geheel wit en met spiegeltjes bedekt. handenw tempel2Een heel erg mooi gezicht, leuk om gezien te hebben. Weer eens een leuk onderdeel.

 

 

 

 

De volgende stop is een koffiestop bij het meer van Phayao. Daarna gaan we naar de rotssteenformaties in het Phae Muang Phi forest. Als je de Bryce Canyon hebt gezien vind je dit maar kinderspel, maar het was leuk. De wat Suthon die we erna bezochten was gewoon geweldig.

We kwamen tegen 6 uur aan in Phitsanulok aan en zijn meteen naar de kamer gegaan. Toen de koffers kwamen heb ik meteen de amandelnootjes en de sultana’s opgezocht en die naar de kamer van Anja en Joop toegebracht. Want Anja was vandaag ontzettend ziek in de bus en zo krijgt ze nog een beetje in haar maag.

’s Avonds hebben we ons met z'n zessen naar de stad laten rijden door Chiwauwa, de chauffeur van het hotel. We hebben op een bootrestaurant gegeten waar alleen locale mensen zaten. richard etenToen we wat wilden bestellen kwamen we er reinie etensnel achter dat ze ons niet goed begrepen, maar goed. Het eten was lekker en we hadden lol. Natuurlijk ook omdat we op een gegeven ogenblik een oude boot aan zagen komen varen en Gerrie uit de grap zei dat het een asielzoekersboot was waar onze groep op zat en even later bleek dat ze nog gelijk had ook! Er waren ook een aantal mensen van onze groep die ons ook hadden gezien en dat werd natuurlijk bekrachtigd door een hoop joehoes en hoop lawaai van beide kanten. De Thai op onze boot keken volle verbazing naar de uitzinnige begroeting maar gingen gewoon door met eten.

Toen we uitgegeten waren moesten we natuurlijk afrekenen en we moesten met ons zessen 905 bath betalen, iets van 18 euro. We gaven 1500 bath en de jongen die het geld op kwam halen ging helemaal uit zijn dak. Hij huppelde naar de andere obers en die keken naar al dat geld, dat was voor ons weer lachen! We werden door het voltallige personeel uitgezwaaid, dat was nog grappiger. Ze namen waarschijnlijk de rest van de avond vrij haha!
Toen we weer een eindje richting brug waren gelopen hoorden we een hoop muziek en we zeiden tegen elkaar zullen we daar eens even gaan kijken, iedereen wilde wel even zien wat er te beleven was. Er zaten een hele hoop mensen aan tafeltjes en er waren er een stuk of veertig aan het dansen (voornamelijk vrouwen) toen we bleven staan en gezellig mee schommelden op de muziek werd ik al bemoedigend toegeknikt. En binnen een paar tellen werd ik al bij de arm genomen en mee geleid de dansvloer op. dansenVoor de dansvloer stond een groot podium waar een aantal jongens op stonden en een gekleed in een raar kostuum. Ondertussen was Gertie en Gerrie ook al naar de dansvloer geleid en gingen we onder luid gejuig dansen. dansen2De jongens die op het podium stonden vroegen waar we vandaan kwamen en toen we zeiden dat we uit Nederland kwamen brak de hel los, iedereen gilde hun longen uit hun lijf en wij gilden met hun mee, haha! We hebben nog even meegedanst, maar toen vroegen ze of we het podium op wilden komen, was het genoeg voor ons. We moesten naar de  plek waar Chiwauwa ons weer op zou halen. We werden op de schouders geklopt en we werden bedankt voor onze deelname aan hun feest. We werden onder luid applaus uitgezwaaid en al swingend gingen we op weg. Het was een leuke ervaring en de mensen waren zo hartelijk.Het duurde even voordat het busje met Chiwauwa kwam, maar uiteindelijk had ie ons toch niet vergeten. Bij het hotel aangekomen hebben we nog een borrel gedronken, onder het genot hmmm van een aantal karaoke zangers- en zangeressen. De een dacht dat ie nog mooier kon zingen dan de andere, wij vonden het gewoon zielig. Maar goed, het begint natuurlijk een keer te vervelen en we zijn maar lekker naar bed gegaan.

Vorige pagina
Volgende pagina
Vorige pagina
Volgende pagina