Donderdag 8 december dag 3.

Vanmorgen zijn we van Bangkok richting Kanchanaburi gereden. We hebben er bijna twee uur over gedaan om bij de begraafplaats te komen. Dit is een onderdeel die ik niet zo leuk vind.

Na een half uur gaan we verder met de bus en worden we een eind verder afgezet op een plaats waar een aantal boten voor ons klaar lagen. Deze gaan ons naar de drijvende markt brengen.



De boottocht was ontzettend leuk, we werden nat van het opspattende water. Het was niet echt hygiënisch, het water is enorm bevuilt.drijvende markt

Het was een tegenvaller toen we er achter kwamen dat we niet met een bootje de markt over gingen, maar dat we op de kade de winkeltjes konden bezoeken en konden kijken wat er op het water allemaal gebeurde.

 

Het was ontzettend toeristisch en de prijzen die ze voor de verschillende zaken vroegen was gewoon belachelijk.

Ondanks we het gevoel hadden dat het allemaal voor ons, de toerist was opgezet vonden we het ontzettend leuk om te zien wat ze allemaal te koop aanboden.

We kregen veertig minuten vrij om alles te bekijken en die tijd was snel om. Dus gingen we op weg naar de bus en toen iedereen in de bus zat gingen we op weg naar een restaurant voor de lunch.

 

 

Het eten was heerlijk en het restaurant was schitterend gelokaliseerd, het zicht was op de brug over de river Kwai. Ik werd ontzettend verwend met een vegetarische maaltijd.
Daarna hadden we ruim een uur om de brug over te lopen en de omgeving te bekijken. Het is een schitterende omgeving. We zijn de brug langzaam over gelopen, langzaam omdat er over een aantal planken over de brug gelopen kan worden .. en je komt tegenliggers tegen en dan wordt het soms een beetje lastig, maar het is leuk om te doen. Aan de overkant van de brug ligt Birma en daar stond een hele gestresste olifant met zijn jong. Een heel triest gezicht. We zijn snel weer naar de andere kant gegaan. Waar we naar het station werden gebracht van de dodenspoorlijn, we zouden met een stoomtrein over de spoorlijn gaan. Het was even wachten, maar na een kwartier hoorden we in de verte een toeter en ja hoor, met veel gepuf en gezucht kwam hij dan eindelijk het stationnetje binnen. We gingen met z’n allen naar binnen en wij hadden het geluk dat we aan het raam konden zitten, zo konden we alles goed zien en opnemen op video. Het was erg leuk, al schuddend gingen we op weg, vooral het eerste stuk  was geweldig, de omgeving en het zicht op de rivier was grandioos. Na een aantal stops, moesten wij er ook uit en gingen we op weg naar het Pung- Waan Resort, waar we na een welkomstdrankje onze sleutel kregen. We kregen van Marcel (onze reisleider) de mogelijkheden van excursies te horen die je morgen samen met de groep kon doen. Toen wij hem later aanspraken dat we voor morgen iets voor onszelf wilden organiseren, was hij verbaasd. We gingen bij de receptie vragen of we een taxi konden regelen, maar ze spraken weinig Engels en begrepen ons niet. Waarna we Marcel vroegen of hij een taxi voor ons kon regelen zei hij ‘nee’! Hij zei dat dat niet mogelijk was, dat we te afgelegen zaten! Wij konden dat natuurlijk niet begrijpen en zeiden dat dit dan de enige plaats op de wereld was waar geen taxi te krijgen was. ‘Doe je best’ zei hij! Wat was hier aan de hand, wilde hij ons gewoon mee hebben met de groep (voor zijn provisie?) of was hier iets anders aan de hand? Oké, wij zeiden tegen elkaar, we gaan het vragen aan Wauw (onze Thaise gids). Die zei meteen No problem! En binnen de kortste keren was er een taxi geregeld. We besloten vanaf dat moment dat als we meer te regelen hadden, dit niet via Marcel te doen maar via Wauw. We hebben nog even in het zwembad gezeten, het water was wel wat koud. Maar van het cocktailtje werden we wel een beetje warm haha!

Vorige pagina
Volgende pagina
Vorige pagina
Volgende pagina