Zondag 2 januari, dag 28.

Vandaag gaan we naar huis! Heerlijk, naar Melissa en Sheiltje! De koffers zijn gepakt, ja ik heb alles er weer in kunnen krijgen. We laten een heleboel kleren etc. achter, daar zijn de mensen hier weer blij mee en wij hebben kleding zat in huis. Als ik dit schrijf zit ik lekker nog van de laatste zonnestraaltjes te genieten, heerlijk die warmte.  Kwart voor drie is het tijd om naar de kamer te gaan, zodat we de laatste spullen rustig in kunnen pakken en nog een douche kunnen nemen. We hebben de kamer een nacht extra geboekt zodat we niet voor 12 uur van de kamer moeten. Keurig op tijd staan we bepakt en bezakt bij de receptie, we hebben uitgecheckt en na een paar minuten wachten komen ze ons halen voor onze transfer naar het vliegveld van Phuket.

 

We vliegen eerst naar Bangkok, daar moeten we naar de transferdesk om ons in te checken voor de vlucht naar Amsterdam. Het was niet zo’n succes bij die transferdesk, we hebben er 6 uur gezeten voordat er leven kwam. In de tussentijd hebben we  wel kennisgemaakt met mensen uit Tokio, die ik mijn stoel aanbood toen ik ze zag zoeken naar een zitplaats. De oude vrouw zei dat ze nog nooit zo beleefd waren behandeld door buitenlanders en dat vonden ze geweldig. Wij vonden het alleen maar grappig zo ze de hele tijd zat te lachen en te knikken. We werden zelfs nog voorgesteld aan haar dochter en schoonzoon, net dat we al jaren vrienden waren haha! Als ze vanaf nu van Nederland zou horen dan zou  ze aan aardige mensen denken, die heel beleefd waren!  Nou dat is niet echt een goede afspiegeling van de Nederlanders, maar dat hebben we haar maar niet gezegd.

Op een gegeven moment kwamen er steeds meer mensen die ook naar Amsterdam wilden vliegen. Die volgenden het zelfde riedeltje als wij hadden gedaan. En gingen ook op de stoelen zitten wachten omdat het nog wel even kon duren. Toen kwam er met veel bombarie een stel Duitsers bij de balie staan. Door de stuwardessen achter de aangrensende balie werden ook zij gezegd dat het nog wel even kon duren voordat de balie bemand zou worden. Ze keken een keer achterom naar de stoelen en zagen ons natuurlijk naar hun kijken. Ze spraken even met elkaar en gingen op de grond zitten pontificaal voor de balie. Er was een meneer die hen zei dat er een hele groep mensen al een paar uur zaten wachten tot de balie open zou gaan. Maar ze keken naar hem of hij van een andere planeet kwam. Ons verbaasde het niets! We wonen dicht bij de grens met Duitsland, dus leer ons de Duitsers kennen!

Na ruim nog een uur wachten, ging de balie eindelijk open. En gingen de Duitsers op hun gemak hun touristclass stoel upgraden naar een businessclass stoel, daar zijn ze ruim een half uur mee bezig geweest.

Toen wij eindelijk waren ingechecked, konden we gaan eten. Omdat we natuurlijk nog geen avondeten hadden gehad, hadden we ontzettende trek.
We hebben samen met 2 stellen uit Nederland een hapje gegeten in een Thais restaurant. Dat was lekker!

Toen hadden we nog ruim een half uur voordat we moesten instappen, dus we konden nog even shoppen!

Het instappen verliep vlot en al snel zaten we in de lucht. vliegtuig1Moe dat we waren hebben we een groot gedeelte van de vlucht geslapen. We landen tegen half negen en hadden bijzonder snel onze koffers. Dus hadden we nog een half uurtje om een kop koffie en een broodje te nemen voordat we met de trein richting Hengelo gingen.

We zaten net als de heenweg heerlijk alleen in een coupé. En na een rit van twee uur stapten we uit op station Hengelo en gingen we op weg naar de taxistandplaats. Maar er was geen taxi te bekennen en na een tijdje wachten was de drang om naar huis te gaan groot genoeg om de reis te voet te aanvaarden. En dan kom je er achter hoeveel kilo's je hebt meegesjouwd haha! Maar het was niet erg, we waren met tien minuten thuis, bij Melissa en Sheiltje onze poesies. Fijn om weer thuis te zijn hoor!

Vorige pagina
Vorige pagina