Maandag 12 december, dag 7.

Vanmorgen om half negen vertrokken naar de Doi Suthep bergtempel. Toen we daar aankwamen kregen we daar ongeveer 45 minuten om alles te bekijken! doi suthepHet was dus weer rennen en niet alles zien, doi suthep3we beginnen ons er een beetje aan te ergeren dat je niet normaal de tijd krijgt om de dingen te bekijken.We zouden boven ook een kop koffie kunnen drinken, maar daar hebben we eigelijk geen tijd voor. Maar we doen het toch.
doi 5 doi 4

En zo kwamen we zo’n 5 minuten te laat bij de bus aan. Marcel keek op zijn horloge toen we in het zich kwamen en liet zo blijken van zijn afkeur.
Toen gingen we op weg naar een sieradenshop, in de bus zei Marcel dat als de meeste mensen klaar waren met winkelen dan zou de bus vertrekken richting het restaurant waar we gingen lunchen. We kregen bij de shop de eerste 10 minuten een videopresentatie waarin we te zien kregen hoe de stenen die werden gebruikt gedolven waren. En wat voor een stenen er werden gebruikt. Niet zo heel interessant. Maar goed, op naar de winkel. Eerst kwamen je in een gedeelte waar je kon zien hoe de sieraden werden gemaakt, dat was best wel leuk. We kregen per stel een verkoopster mee. Je hoefde maar te kijken naar een ring of een armband of je had hem al om je vinger of pols. De sieraden glommen je tegemoet, te veel zangeres zonder naam gehalte, niets voor mij dus we lieten een teleurgestelde verkoopster achter en gingen een kop koffie drinken in de bar. Daar aangekomen zaten er al een heleboel mensen van onze groep koffie of iets anders te drinken. Marcel zat daar ook de krant te lezen. Na een kwartier wachten zijn we met z’n allen naar de bus gelopen. Er bleven wat mensen buiten staan om te roken. Maar goed om een lang verhaal kort te maken, na een half uur wachten in de bus, gebeurde er nog niets. Jan en ik zijn gaan vragen of we al konden gaan aan Marcel, maar die zei dat er nog mensen aan het shoppen waren en dat we daar op zouden wachten. We moesten niet zeuren! Na de vraag waarom we hier zoveel tijd kregen terwijl dat bij de tempels niet was, zei hij jaja en liep weg! Als twee kleine kinderen bleven Jan en ik achter. Wat een vreselijk onbeschofte man zeg, oké, we wisten wat we aan hem hadden. Vol ongeloof keerden we terug naar de bus. Waar na ons verhaal natuurlijk onrust ontstond en er werd nog even gemopperd, maar we lieten het er verder bij, geen zin om er met hem nog verder over te praten.


We reden naar ons lunchadres, waar we heerlijk hebben gegeten en toen gingen we naar het dorpje Borsang waar ze waaiers en parasols maken. parasol 1We hebben daar 3 grote waaiers gekocht, een voor Richard’s zusje een voor de moeder van Richard en een voor onszelf. parasol af

Ook hebben we een grote parasol voor onszelf gekocht waar een jongeman een mooie afbeelding van olifanten op heeft geschilderd. Je moest de parasol eerst kopen in de winkel en als je er iets opgeschilderd wilde hebben, kon je dit zelf regelen met de kunstenaars die buiten zaten te wachten. De waaiers en parasols waren wat aan de dure kant maar oké, we hebben al zoveel koopjes in dit land gekocht.
Na het dorpje Borsang gingen we naar een zijdefabriek. Alles was daar echt veel te duur, dat wij alleen een zijden lotus hebben gekocht en daar moesten we al 9 euro voor betalen.

We waren ca. 5 uur terug bij het hotel. Om 10 voor 7 moesten we weer beneden in de lobby staan omdat we met de gehele groep naar de Thaise avond zouden gaan. Het was een klein kwartiertje verderop en we werden verwelkomt door 3 Thaise meisjes in mooie jurken en een groepje jongens die Thaise muziek speelden, heel erg mooi. We konden eerst even door de tuin wandelen en toen gingen we naar de grote zaal, die bomvol mensen zaten. thaise avond 2De tafels waren laag en je voeten zaten in een soort bak die verlaagd was. Het duurde niet lang of de eerste klanken kwamen al van het podium af en kwamen de eerste danseressen binnen. Ze kwamen achter ons binnen, dus we hadden goed zicht. Het was een fantastische avond, het eten was niet lekker, maar de verschillende dansen die de danseressen en dansers opvoerden waren soms schitterend. De avond was zo om en we werden op het eind verzocht om naar buiten te gaan, want daar zou vuurwerk afgestoken worden. Er was buiten ook een marktje, waar ze mooie kettingen etc verkochten, daar heb ik natuurlijk wat gekocht. Een eind verderop werden Thaise lampions die een vuurpot onderin hadden zitten op gelaten. Onze groep liet ook zo’n lampion op, dat was hartstikke leuk vooral omdat ze best wel groot waren. Ik wil ze thuis ook proberen na te maken.
Terug bij het Pornping hotel hebben we nog een borrel gedronken met de groep en toen was het tijd om naar bed te gaan.

Vorige pagina
Volgende pagina
Vorige pagina
Volgende pagina